Kəmədəblik sözü Azərbaycan dilində ədəbsizlik, tərbiyəsizlik və biədəbliyi ifadə edən bir termindir. Lüğətlərdə sadəcə bu üç sözlə ifadə olunsa da, kəmədəbliyin daha çox qatlı və incə mənaları vardır. Sadəcə olaraq qəddarlıq və ya kobudluq deyil, həm də sosial normaları və davranış qaydalarını bilməmək və ya bilərəkdən pozmaq kimi daha geniş bir kontekstdə anlaşıla bilər.
Kəmədəblik, bir şəxsin etik dəyərlərə, hörmətə və nəzakətə olan biganəliyini ifadə edir. Bu, həm sözlərdə, həm də hərəkətlərdə özünü göstərə bilər: kobud danışıq, başqasının hisslərinə hörmətsizlik, qaydalara məhəl qoymamaq, özbaşınalıq və s. Yəni, kəmədəblik, sadəcə ədəbsizlikdən daha geniş bir spektrdə insanın davranışlarında görülən mənfi xüsusiyyətləri əhatə edir. Bu, bir növ daxili tərbiyənin olmamasını, sosial həyata uyğunlaşmaq qabiliyyətinin zəifliyini və ya qəsdən ictimai normaları alt-üst etməyi göstərə bilər.
Maraqlı bir məqam odur ki, "kəmədəblik" sözü özündə "kəm" (çatışmayan, qüsurlu) və "ədəblik" (ədəb, tərbiyə) komponentlərini birləşdirir. Bu da sözün mənasını daha da aydınlaşdırır: ədəbdə, tərbiyədə, mənəvi keyfiyyətlərdə çatışmazlıq, qüsur. Beləliklə, "kəmədəblik" sadəcə bir davranış deyil, həm də şəxsiyyətin mənəvi inkişaf səviyyəsini əks etdirən bir göstəricidir.
Qısacası, kəmədəblik, cəmiyyətin qəbul etdiyi davranış qaydalarına hörmətsizlik, nəzakətsizlik, əxlaqsızlıq və mənəvi qüsurlar kompleksinin ifadəsi kimi anlaşılmalıdır. Bu söz, sözün əsl mənasında bir insanın ictimai həyata uyğunlaşma səviyyəsinin nizamlı olmayan və qəbuledilməz bir şəkilini təsvir edir.