Kəmetina (sif.) [fars. kəm və ər. etina] Etinasızlıq, diqqətsizlik, qayğısızlıq və ya laqeydlik ifadə edən bir sifətdir. Farsca "kəm" (az) və ərəbcə "etina" (diqqət, qayğı) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. Yəni, sözün mahiyyətini əks etdirən "az diqqət" və ya "az qayğı" mənasını verir.
Kəmetina, sadəcə olaraq "diqqətsiz" mənasından daha geniş bir anlayışı əhatə edir. Bu, passiv bir diqqətsizlik deyil, həmçinin müəyyən bir məsələyə, hadisəyə və ya şəxsə qarşı olan laqeydliyi, maraqsızlığı da ifadə edə bilir. Hətta bəzən bilərəkdən göstərilən bir laqeydlik və ya qəsdən edilən diqqətsizlik kimi də başa düşülə bilər.
Məsələn, "Həmişə kəmetina Zeynal bu gecə hər şeyə diqqət ilə baxıb, hər bir hənirtiyə məna verməyə başladı" cümləsində Zeynalın əvvəlki həyatında göstərdiyi diqqətsizlik və laqeydliyə işarə edilir. Bu gecə isə onun bu vəziyyətini dəyişməsi və ətrafında olanlara daha diqqətli yanaşması təsvir olunur. Beləliklə, kəmetina sözü, şəxsin vəziyyətinin dəyişməsindən əvvəlki halını vurğulayır.
Kəmetina sözü, müasir Azərbaycan dilində tez-tez işlədilməsə də, zəngin leksik ehtiyatımızın bir hissəsidir və ədəbi dilin ifadə imkanlarını artırır. Bu sözün istifadəsi, mətndə daha çox ifadə gücü və dərinlik yaratmağa kömək edir.