Kəmandar sözü Azərbaycan dilində əsasən iki mənada işlənir. Birincisi, və daha çox yayılmış mənası oxatan deməkdir. Bu mənada kəmandar, yay və oxdan ustalıqla istifadə edən, hədəfi dəqiq vurma bacarığına sahib olan bir şəxsdir. Tarix boyu kəmandarlar orduların mühüm hissəsini təşkil edib, döyüşlərdə qəhrəmanlıq göstəriblər. Onların dəqiqliyi və gücü düşmənin qorxusuna səbəb olub.
İkinci mənası isə daha metaforikdir. Şeirlərdə və ədəbiyyatda kəmandar sözü qüvvətli, dəqiq və sərrast hərəkət edən şəxsi ifadə edə bilər. Məsələn, sözün bu mənasında kəmandar, fikirlərini dəqiq çatdıran, hədəfini düzgün müəyyənləşdirən və ona doğru irəliləyən bir insan kimi təsvir oluna bilər. Bu mənada, “nə kəmandarsan, ey məh ki, atıb qəmzə oxun; yıxdığın seydə nə zəxm, nə peykan görünür” misrasında olduğu kimi, kəmandar öz hərəkətlərinin nəticəsini göstərə bilməyən, güclü görünməsinə baxmayaraq, əslində zəif və qeyri-səmərəli bir şəxsi təsvir edir. Yəni, görünüşdə güclü və dəqiq olsa da, əslində heç bir təsir göstərməyən bir kimisə ifadə edir. Bu misra, yalnız görünüşdə güclü olan, lakin əslində zəif olanları tənqid edən bir məna daşıyır.
Beləliklə, kəmandar sözünün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilir. Həm konkret (oxatan), həm də məcazi (dəqiq və güclü) mənalarda işlənə bilər. Sözün məcazi mənası onun ədəbiyyatda və şeir dilində daha geniş istifadəsinə imkan verir.