Kəlləpəz sözü fars dilindən keçmiş bir termindir və köhnə Azərbaycan dilində istifadə olunmuşdur. Müasir Azərbaycan dilində isə nadir hallarda rast gəlinir. Əsasən, kəlləpaca bişirib satan şəxsi ifadə etsə də, mənası daha geniş şəkildə “kəlləpaca ilə məşğul olan” kimi də izah edilə bilər. Bu, sadəcə satışla məhdudlaşmır; kəlləpacanı hazırlama, bişirmə və ya digər proseslərdə iştirak edən hər kəsi əhatə edə bilər.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, “kəllə” və “pəz” komponentlərindən meydana gəldiyini görürük. “Kəllə”nin mənası aydındır – heyvanın kəlləsi. “Pəz” isə fars mənşəli bir şəkilçi olub, “satıcı”, “ticarət edən”, “ilə məşğul olan” kimi mənaları ifadə edir. Beləliklə, kəlləpəz sözü əslində “kəllə ilə məşğul olan”, daha dəqiq desək, “kəlləpaca ticarəti ilə məşğul olan” mənasını verir.
Verilən nümunə cümlədə ("Səfər günü Xəlil əmisi kəlləpəz İmanı gətirib, evlərinə hayan qoyub, anası və bacısı ilə ağlaya-ağlaya...") kəlləpəzin yalnız kəlləpaca satan bir şəxs kimi təqdim olunması, sözün mənasının daha dar bir çərçivədə istifadəsini göstərir. Lakin tarixi kontekstdə bu sözün daha geniş mənalarda, məsələn, kəlləpaca hazırlayan, paylayan və ya bununla əlaqəli digər işlərlə məşğul olan şəxslər üçün də istifadə oluna biləcəyini nəzərə almaq lazımdır.
Maraqlı bir məqam odur ki, kəlləpəz sözü, həm də bir qədər məcazı mənada, öz işinə, peşəsinə bağlılığı, hətta bir növ "həvəskarlığı" ilə seçilən insanları təsvir etmək üçün də istifadə oluna bilər. Məsələn, "o, kəlləpəz kimi öz işinə bağlı idi" kimi ifadələr müasir dilin ehtimal ki, bir az da yaradıcı və ədəbi üslubunda istifadə oluna bilər.