Kələk (is.): Hiylə, fırıldaq, aldatma, badalaq və ya fənd ilə hədəfə çatmaq üçün istifadə edilən müxtəlif üsulların ümumi adıdır. Bu, yalnız konkret bir hərəkəti deyil, bir sıra məkrli və döyüşkən planların və ya manevrlərin ümumi bir təsvirini ehtiva edir. Kələk, öz məqsədinə çatmaq üçün başqalarının zəif cəhətlərindən istifadə etməyi, onları yanıltdığını və ya aldatdığını nəzərdə tutur. Bu hərəkət bəzən zərərsiz ola bilər, məsələn, bir oyun və ya şənlik zamanı istifadə edilən incə bir fənd kimi; amma bəzən daha ciddi nəticələrə səbəb ola bilir, məsələn, malı mənimsəmə, və ya başqa cinayət əməlləri kimi.
Kələyin bir çox fərqli forması mövcuddur. Bəziləri daha sadə və açıq-aşkar olur, bəziləri isə daha incə və gizli olur. Kələk həmişə pis niyyətdən irəli gəlmir; bəzən insanlar öz məqsədlərinə çatmaq üçün kələklərdən istifadə edirlər, amma bu əməlin pis nəticələr verəcəyini bilmədən. Belə hallarda, kələk sadəcə bir səhv hesab edilə bilir.
Ata sözü olan "Kələk ilə gələn külək ilə gedər" kələyin qısamüddətli və qeyri-sabit olduğunu bildirir. Kələklə əldə edilən qazanc və ya fayda tez bir zamanda itirilə bilər və hətta daha böyük itkilərə səbəb ola bilir. Bu söz insanlara düzgün və ədalətli yolla hədəflərinə çatmağı tövsiyə edir.
Süleymanın sözləri isə ("Öyrən bu kələyi, arvadı tap, tez toy el") kələyin konkret bir vəziyyətdə, yəni evlilik məsələsində necə istifadə olunmasını göstərir. Bu məqamda "kələk" daha çox bacarıqlı və məharətli bir yönəm kimi təsvir olunur, ancaq bu da həmişə əxlaqi cəhətdən doğru olmaya bilər.