Kəhrizli: Sifət. Əsas mənası "kəhrizə malik olan", "kəhrizləri olan" deməkdir. Kəhriz, yeraltı su quyusu olduğundan, "kəhrizli" sözü, su ehtiyatına malik olan, suvarma imkanları olan əraziləri, bağları və ya mülkləri təsvir edir. Bu, sadəcə suyun mövcudluğunu deyil, həm də torpağın məhsuldarlığını, bolluğunu və rifahını simvolizə edir. Beləliklə, "kəhrizli bağ" ifadəsi yalnız suvarılan bir bağı deyil, həm də bol məhsul verən, çiçəkli, gözəl və yaşıl bir bağı canlandırır.
Sözün məcazi mənası da vardır. Ədəbiyyatda "kəhrizli" sözü bəzən varlı, imkanlı, mülkiyyət sahibi olan kəsləri təsvir etmək üçün işlədilir. Bu halda kəhriz, var-dövlətin, torpağın, mülkün simvolu kimi çıxış edir. Misal olaraq, verilən sitatda "kəhrizli mülklər" ifadəsi Gəray ağanın varlılığını, geniş ərazilərə sahib olduğunu göstərir. Kəhrizin bu məcazi istifadəsi, həyatın, rifahın və bolluğun davamlılığını, qaynağını ifadə edir.
Ümumiyyətlə, "kəhrizli" sözü sadə bir coğrafi təsvirdən daha çox məna daşıyır. O, həm konkret (suvarma sistemi), həm də məcazi (var-dövlət, rifah) mənaları özündə cəmləşdirir və bu da onun ədəbi əsərlərdə daha canlı və təsirli istifadəsinə imkan yaradır. Sözün bu çoxcəhətliliyini anlamaq, onun ədəbi mətnlərdəki rolunu daha yaxşı dərk etməyə kömək edir.