Kəfrəm sözü Azərbaycan dilində geniş yayılmış, lakin müasir istifadədə nisbətən az rast gəlinən bir termindir. Əsasən köhnə mənbələrdə, xüsusilə də ev əşyalarının, toxuculuq məmulatlarının təsvirində və ya təmir-təmizlənməsi ilə bağlı kontekstlərdə işlənilir. Sözün kökü dəqiq müəyyən olunmasa da, ehtimal ki, "kəf" (köpük, tüklü hissə) və ya "kəfər" (çirk, kir) kimi sözlərlə etimoloji əlaqəsi ola bilər.
Lüğətlərdə sadəcə "mitil" kimi tərcüməsi verilsə də, kəfrəmin mənası daha geniş və çoxşaxəlidir. Misal olaraq, verilən sitatda olduğu kimi, kəfrəm yorğanın, döşəyin və ya digər toxunmuş əşyaların daxili quruluşunu, xüsusilə də yunun və ya digər doldurucu materialın sıxlığını, təmizliyini və ya bütövlüyünü ifadə edir. Yəni, bir növ yorğanın və ya digər oxşar əşyanın iç quruluşuna, onun keyfiyyətinə və vəziyyətinə dair ümumi bir qiymətləndirmədir. Belə ki, "kəfrəminə baxdıran" ifadəsi, yorğanın içini, yununu yoxlayıb, keyfiyyətinə, təmizliyinə baxacaq şəxsi ifadə edir.
Kəfrəm sözünün istifadəsi, həmçinin əşyanın köhnəlib-köhnəlməməsi, təmirə ehtiyacı olub-olmaması barədə məlumat verə bilər. Məsələn, köhnəlmiş və zədələnmiş bir yorğanın kəfrəmi tamamilə dağılmış ola bilər. Bu səbəbdən kəfrəmin yoxlanılması, əşyanın vəziyyətinin müəyyən edilməsi üçün vacib bir prosedur kimi qəbul edilə bilərdi.
Qısacası, kəfrəm sadəcə "mitil" deyil, toxuculuq məmulatlarının daxili quruluşunu, keyfiyyətini, vəziyyətini, təmizliyini və ya bütövlüyünü ifadə edən daha geniş və məcazi bir anlayışdır. Bu sözün köhnə Azərbaycan dilinin zəngin leksikasının bir parçası olduğunu və dil tarixi və mədəniyyəti üçün əhəmiyyətli olduğunu vurğulamaq vacibdir.