Kəffarə (ər. كفارة) termini İslam dini kontekstində günahların bağışlanması üçün edilən əməlləri ifadə edir. Sadəcə "sədəqə və oruc" kimi məhdudlaşdırmaq düzgün olmazdı. Çünki kəffarə, müəyyən günahların bağışlanması üçün dini qanunlar tərəfindən təyin olunmuş spesifik əməlləri özündə cəmləşdirir. Bu əməllər günahın ağırlığına və növünə görə dəyişir.
Kəffarə yalnız Allaha yaxınlaşmaq və günahın yaratdığı mənəvi zərərin ödənilməsi üçün deyil, həm də ictimai həyatın tarazlığının bərpa olunması üçün də vacib sayılır. Məsələn, qətl kimi böyük bir günahın kəffarəsi, qurban vermək və ya digər ciddi təzminatlar ödəmək şəklində ola bilər. Daha kiçik günahlar üçün isə, oruc tutmaq, sədəqə vermək və ya Qurani-Kərim oxumaq kimi əməllər kəffarə kimi qəbul edilə bilər. Bu əməllərin məqsədi tövbə etmək, günahdan peşman olmaq və gələcəkdə bu günahı təkrar etməmək qərarını gücləndirməkdir.
Kəffarə anlayışı yalnız İslam dini ilə məhdudlaşmır. Digər dini və fəlsəfi sistemlərdə də günahların təmizlənməsi və mənəvi təmizliyin bərpası üçün müxtəlif rituallar və əməllər mövcuddur. Bu mənada, kəffarə anlayışı, insanın özündən və cəmiyyətdən məsuliyyətini vurğulayan universal bir prinsipin ifadəsidir.
Beləliklə, kəffarənin mənasını sadəcə "sədəqə və oruc" kimi təsvir etmək kifayət deyil. Bu, günahın növünə və ağırlığına görə dəyişən, dini qanunlarla tənzimlənən və mənəvi təmizliklə yanaşı, ictimai tarazlıq üçün də vacib olan bir dini və sosial instituttür. Şeyxin tövbəsini qəbul etməsi və Seyyidin bu hadisəyə şahid olması da məhz bu kontekstdə daha aydın görünür.