Kədər (ərəbcə "حزن" - ḥuzn sözündən) insanın ruhi və ya mənəvi bir çətinlik, narahatlıq və ya ağrı halını ifadə edən bir hissdir. Qəm, qüssə, dərd kimi sözlərlə sinonim olaraq istifadə olunur, lakin onlardan daha geniş bir məna kəsb edir. Kədər sadəcə bir anlıq bir üzüntü deyil, daha çox dərin, davamlı və ruhsal bir təsir qoyur. Bu, əksər hallarda fərdi itki, xəstəlik, uğursuzluq, ədalətsizliyə şahid olma, sevdiklərinin itirilməsi və ya həyatın müxtəlif çətinlikləri ilə əlaqələndirilir.
Kədərin ifadə forması fərddən fərqə görə dəyişir. Bəziləri kədərlərini açıq şəkildə göstərərək ağlaya, bəziləri isə daxildə gizlətməyə çalışaraq susqunlaşar. Kədər insanın həyat enerjisini azaldır, yuxu və iştahını pozur, konsentrasiya qabiliyyətini azaldır və hətta fiziki sağlamlığına da mənfi təsir göstərə bilir. Lakin kədərin təbii bir duyğu olduğunu və həyatın ayrılmaz bir hissəsi olduğunu qəbul etmək vacibdir. Onu inkar etmək və ya susdurmaq yerinə, kədəri idarə etməyi və onunla sağlam şəkildə mübarizə aparmağı öyrənmək daha məqsədəuyğundur.
Maralın dediyi kimi: "Uff, bəxtiyarlıq içində ölmək, kədərlər, üzüntülər içində yaşamaqdan min qat xeyirli imiş…" ifadəsi, həyatın qısa müddətli və dəyərli olduğunu vurğulayır. Bu ifadədə kədərin uzun müddətli təsirindən daha çox, müsbət hisslərə, xoşbəxtliyə və həyatın ləzzətlərindən zövq almağa üstünlük verilməsini ifadə edir. Ancaq bu, kədərin əhəmiyyətsiz olduğunu ifadə etmir; əksinə, həyatın qiymətini dərk etmək üçün, kədərlərin mövcudluğunu və onlardan dərs çıxarmağı da vurğulayır.
Kədərin intensivliyi və müddəti, həmçinin fərdi təcrübələrə və dəstəyə görə dəyişir. Psixoloji dəstək, sosial əlaqələr və sağlam həyat tərzi kədərin idarə olunmasında mühüm rol oynayır. Kədərin normal bir insan duyğusu olduğunu bilmək və onunla sağlam şəkildə mübarizə aparmaq həyat keyfiyyətini yaxşılaşdırmağa kömək edə bilər.