Keşkəli sözü Azərbaycan dilində, əsasən, "keşkə" hissi- duyğusunu ifadə edən bir sifət kimi işlənir. Yəni, bir şeyin olmamasını, yaxud əksinə olmasını istəmək, keçmişə aid bir hadisənin fərqli şəkildə baş verməsini arzulamaq hissinin sözə təsir etdiyi halını ifadə edir. "Keşkə atmış", "keşkəsi olan" ifadələri də bu mənanı daha da gücləndirir. Sözün kökü olan "keşkə" öz-özünə təəssüf, peşmançılıq, həsrət ifadə etsə də, "keşkəli" sözü bu hisslərin daha konkret bir obyektə yönəldiyini göstərir. Misal üçün, "keşkəli bir gün" deyəndə, keçmişdə yaşanmış və indi təəssüf doğuran bir gündən söhbət gedir.
Lüğətlərdə qeyd edilən "Keşkəli əncir qurusu" ifadəsi isə maraqlı bir nüansı ortaya qoyur. Bu, sadəcə əncir qurusunun keyfiyyətinə deyil, həm də onunla bağlı yaranmış bir həsrət və ya arzuya işarə edə bilər. Mümkündür ki, çox dadlı, əvəzsiz bir əncir qurusu yeyilib və indi onun dadı yaddaşda qalıb, "keşkəli" adlandırılaraq həsrət duyğusunu simvolizə edir. Yəni, sözün işlənməsində kontekst çox önəmlidir. Həm də bu ifadə "keşkəli" sözünün qeyri-adi və məcazi mənada da işlənə biləcəyini göstərir.
Ümumiyyətlə, "keşkəli" sözü dilin zənginliyini və incəliklərini əks etdirən, sadə görünən amma dərin mənalar ehtiva edən bir sözdür. Onun mənasının tam anlaşıla bilməsi üçün həmin sözün işləndiyi cümlə və kontekstin nəzərə alınması vacibdir. "Keşkəli" sadəcə bir sifət deyil, keçmişə aid xatirələrin və duyğuların ifadəsində istifadə olunan, həsrət və arzuları əks etdirən bir vasitədir.