Kasıbyana zərfi, "kasıba layiq", "kasıba müvafiq" və ya "kasıbın gücü, imkanı çatdığı qaydada" mənalarını ifadə edir. Sadəcə olaraq, kasıb insanların həyat tərzinə, imkanlarına uyğun olan vəziyyəti, hərəkəti və ya əşyanı təsvir edir. Bu söz, kasıb bir insanın mal-mülkünü, qidasını, yaşayış şəraitini və hətta davranışlarını təsvir etmək üçün istifadə oluna bilər. Məsələn, "kasıbyana ev", "kasıbyana süfrə", "kasıbyana geyim" ifadələri kasıb insanların adi həyat tərzinə uyğun olan sadə və təvazökar ev, süfrə və geyimləri bildirir. Sözün kökü olan "kasıb" sözünün özündəki təvazökarlıq və ehtiyac hissi, "kasıbyana" zərfində də öz əksini tapır.
Maraqlı bir məqam odur ki, "kasıbyana" sözü sadəcə kasıblığın fiziki təzahürünü deyil, həm də mental və mənəvi tərəfini əks etdirə bilir. Bir kasıb insanın öz imkanları daxilində çalışması, ehtiyatlılığı, qənaətkarlığı və təvazökarlığı da "kasıbyana" ifadəsi ilə ifadə oluna bilər. Məsələn, "Kasıbyana yaşayırdı, amma ürəyi zəngin idi" cümləsi kasıb həyat tərzinə baxmayaraq, varlı ruhlu bir insanı təsvir edir.
Etimoloji baxımdan, "kasıbyana" sözü "kasıb" sözünün "-yana" şəkilçisi ilə birləşməsindən əmələ gəlib. "-yana" şəkilçisi, "kimi", "şəklində", "qaydada" kimi mənalar verir və sözün əsas mənasını daha da dəqiqləşdirir. "Kasıbca" sözü ilə sinonim olarsa da, "kasıbyana" sözü daha çox ədəbi və təsviri bir dilə malikdir.
Qeyd etmək lazımdır ki, "kasıbyana süfrə" ifadəsi adətən sadə, az çeşidli, amma təmiz və səliqəli düzenlenmiş bir süfrəni ifadə edir. Bu ifadədə kasıblıq mənfi bir hal kimi deyil, daha çox təvazökarlıq və sadəlik hissi ilə əlaqələndirilir.