Kasıbkarlıq sözü, əsasən "kəsbkarlıq" sözünün sinonimi kimi istifadə olunur. Ancaq bu sadə sinonimlikdən daha çox məna çalarlarını özündə ehtiva edir. Kəsbkarlıq daha çox peşəkarlıq, ustalıq, müəyyən bir sahədə bacarıq və səriştə mənasını verir. Kasıbkarlıq isə bu mənalara əlavə olaraq, çətinliklərə, ehtiyaclara və məhrumiyyətlərə baxmayaraq, öz işini, peşəsini, həyatını qurmaq, davam etdirmək bacarığını ifadə edir. Bu, bir növ inadkarlıq, səbr, azımlılıq, özünəinam və mübarizə ruhu ilə birgə yaşamalıdır.
Kazım bəyin misalında göstərilən "kəsibkarlığına qurşan" ifadəsi, fiziki və ya mənəvi təhlükə ilə üzləşən bir şəxsin, özünün bacarıq və bilik səviyyəsinə arxalanaraq, çətinliklərin öhdəsindən gəlmək üçün səylərini artırmasına işarə edir. Başını aşağı salmaq, təvazökarlıq və ehtiyata ehtiyac olduğunu ifadə edir, amma bu təvazökarlıq zəiflikdən deyil, özünü qorumaq və məqsədinə nail olmaq üçün müdriklikdən qaynaqlanır. Kasıbkarlığının (və ya kəsbkarlığının) ona verdiyi güc, əsas hədəfdən, yəni "bu tifilləri saxlamaq"dan, imtina etməməsini təmin edir. Yəni, o, çətinliklərə baxmayaraq, öz vəzifə və məsuliyyətini yerinə yetirməyə davam edir.
Beləliklə, kasıbkarlıq, sadəcə bir peşəkarlıq deyil, həm də həyatda qalmaq, öz mövqeyini qorumaq və məqsədə çatmaq üçün səylə, inadkarlıqla, təvazökarlıqla mübarizə aparmağı ifadə edən daha geniş bir anlayışdır. Bu söz, özündə həm praktik, həm də mənəvi mənaları birləşdirir.