Karikaturçuluq, karikatura sənətinin öyrənilməsi, tətbiqi və yaradıcılıq prosesini əhatə edən geniş bir sahədir. Sadəcə karikatura çəkməkdən daha çox, bu, dərin bir müşahidə qabiliyyəti, incə bir yumor hissi və əlbəttə ki, rəsm bacarığı tələb edən mürəkkəb bir prosesdir.
Karikaturçuluğun əsas məqsədi, mövzunu, şəxsiyyəti və ya hadisəni, onun xarici görünüşünün və ya davranışının müəyyən xüsusiyyətlərini ifrat dərəcədə vurğulamaqla, əyləncəli və ya tənqidi bir şəkildə təsvir etməkdir. Bu, həm yumoristik, həm də satirik məqsədlərə xidmət edə bilər. Karikaturçu, özünün müşahidə və təhlil qabiliyyətini istifadə edərək, mövzunun mahiyyətini qısa və dəqiq şəkildə ifadə etməyə çalışır.
Karikaturçuluq yalnız rəsm bacarığı deyil, həm də incə bir siyasi, sosial və mədəni təhlil tələb edir. Karikaturçu, hadisələrə obyektiv yanaşmaqla yanaşı, öz şəxsi fikirlərini və münasibətini də əsərinə əks etdirə bilər. Bu səbəbdən də, karikatura həm sənət əsəri, həm də ictimai rəyə təsir edə bilən güclü bir vasitədir.
Tarix boyu karikaturçuluq müxtəlif üslub və texnikalardan istifadə olunaraq inkişaf etmişdir. Qələm, qələmkar, rəngli qələmlər, boyalar və rəqəmsal texnologiyalar kimi müxtəlif vasitələr karikaturçuların sənətini zənginləşdirmişdir. Bu da karikaturçuluğun daim inkişaf edən və yenilənən bir sahə olduğunu göstərir.
Beləliklə, karikaturçuluq sadəcə bir "iş" və ya "sənət" deyil, həm də ifadə vasitəsi, sosial tənqid aləti və yaradıcılığın sərbəst ifadəsidir. O, müşahidəçiliyi, yumoru, rəsm bacarığını və cəmiyyətə kəskin baxışı birləşdirən mürəkkəb və maraqlı bir sahədir.