Kankan sözü fars dilindən keçmiş bir termin olub, köhnə Azərbaycan dilində əl ilə quyu qazan, yəni quyu qazma işini əl alətləri ilə yerinə yetirən sənətkar, quyuçu mənasında işlənilib. Bu peşə, əl əməyinə və xüsusi bacarığa əsaslanan, fiziki cəhətdən olduqca ağır bir iş tələb edirdi. Kankanlar, əsasən, su mənbəyinə ehtiyac olan kənd və yaşayış məntəqələrində yaşayırdılar və əhalinin su təminatında mühüm rol oynayırdılar.
Sözün köhnə və nadir istifadə olunması, bu peşənin müasir dövrdə texnologiyanın inkişafı ilə öz əhəmiyyətini qismən itirməsini göstərir. Ancaq kankanların əməyi, tariximizdə suvarma sistemlərinin qurulmasında və kənd təsərrüfatının inkişafında mühüm rol oynamışdır. Bu səbəbdən, kankan peşəsi Azərbaycanın mədəni və tarixi irsinin bir parçası olaraq qalır.
Atalar sözündə ("Kankanın vəsiyyəti qızıl öküzdür") ifadə olunan "qızıl öküz" ifadəsi, ehtimal ki, kankanın ağır əməyinin nəticəsində əldə etdiyi var-dövlətə, yəni qazdığı quyuların ətrafında əkin sahələrinin sulanması nəticəsində əldə etdiyi məhsuldarlığa işarədir. Bu, kankan peşəsinin cəmiyyətdəki əhəmiyyətini vurğulayır və ağır əməyin mükafatlandırıldığını bildirir. Belə ki, zəhmətin bəhrəsinin, hətta qızıl öküzə bənzədiləcək qədər dəyərli olduğunu ifadə edir.
Mətnin sonunda verilən misal ("Atam kankan idi, amma acından ölməmək üçün arpa əkdi") isə həmin dövrdə kankanların həyatının çətinliklərini və onların əsas məşğuliyyətlərinin yanında əlavə gəlir mənbələrinə ehtiyac duyduqlarını göstərir. Bu, həm də kankanların yalnız quyu qazmaqla kifayətlənməyib, həm də kənd təsərrüfatı ilə məşğul olduqlarını və həyatlarını qorumaq üçün əllərindən gələni etdiklərini əks etdirir.