Kamilcə sifəti, əsasən "kamil" sözünün artırma mənası bildirən "-cə" şəkilçisi ilə törəməsidir. Yəni, sadəcə "kamil" olmaqdan daha yüksək dərəcədə, daha üstün bir "kamillik" vəziyyətini ifadə edir. Bu, sadəcə mükəmməllik deyil, mükəmməllikdə zirvəyə çatmaq, bütün cəhətlərdən qüsursuz olmaq mənasını verir.
Lüğətlərdə "kamil", "mükəmməl", "tam", "tamam-kamal" kimi sinonimlərlə izah olunsa da, "kamilcə" daha güclü, daha təsirli bir ifadədir. "Mükəmməl" sözü daha ümumi bir məna daşıyırkən, "kamilcə" özündə bir növ mənəvi üstünlük, üstün kamillik, hətta ilahi bir kamilliyə yaxınlaşma təəssüratı yaradır.
Misal üçün, "kamil insan" deyərkən, əxlaqi və mənəvi cəhətdən yüksək səviyyədə olan bir insanı nəzərdə tuturuq. Ancaq "kamilcə insan" deyərkən, bu insanın sadəcə yüksək əxlaqlı olmamasının, həmçinin həyatının bütün sahələrində – intellektual, fiziki, mənəvi – qüsursuzluğa yaxın olduğunu vurğulayırıq. Belə bir insan özündə bütün gözəl keyfiyyətləri birləşdirir, ideal bir şəxsiyyətə yaxındır.
"Kamilcə" sözünün istifadə sahəsi nisbətən məhduddur, çünki bu qədər yüksək dərəcəli kamillik nadir hallarda rast gəlinir. Lakin poetik və bədii ədəbiyyatda, eləcə də mənəvi-fəlsəfi mətnlərdə idealı, mükəmməlliyi ifadə etmək üçün olduqca təsirli bir vasitədir.