Kamandar (fars. كماندار) sözü köhnə Azərbaycan dilində istifadə olunan bir termindir və əslində iki əsas mənaya malikdir. Birinci və daha geniş mənası "oxatan"dır. Yalnız ox atmağı bacaran bir şəxs deyil, bu söz həmçinin mahir oxatan, ox atmaq sənətində yüksək ustalığa sahib olan, dəqiq və uzaq məsafələrə atəş açmağı bacaran bir kəsə işarə edir. "Kamandar atar oxunu" misalında olduğu kimi, sözün bu mənası ox atmaq hərəkətinin sürətini və dəqiqliyini vurğulayır.
İkinci mənası isə birinci mənanın məntiqi nəticəsidir və "mahir atıcı" kimi izah edilə bilər. Ox atmaq hərbi və ovçuluq sənətlərində mühüm rol oynadığı üçün, "kamandar" termini həmçinin müxtəlif atıcı silahlarında (məsələn, qamış, nizə və s.) bacarıqlı olan şəxslər üçün də işlədilə bilərdi. Bu mənada, "kamandar" sadəcə ox atan deyil, hər hansı bir atıcı silahı ilə dəqiq və təsirli atəş açmağı bacaran biri deməkdir.
Ədəbiyyatda, xüsusilə də dastanlarda və qəhrəmanlıq şeirlərində "kamandar" sözü tez-tez igid, cəsur və bacarıqlı döyüşçüləri təsvir etmək üçün işlədilir. Məsələn, "Kamil kamandardı, atıb-vurandı; Qovğa günü igidləri y…" misalında olduğu kimi, söz həm fiziki gücü, həm də döyüş bacarığını ifadə edir. Beləliklə, "kamandar" sadəcə bir peşə adı deyil, eyni zamanda müəyyən keyfiyyətləri – dəqiqlik, cəsarət, bacarıq və igidliyi özündə birləşdirən bir obrazın adıdır.
Ümumiyyətlə, "kamandar" sözü Azərbaycan dilinin zəngin leksikasının bir parçasıdır və tarixi, mədəni və ədəbi kontekstləri anlamaq üçün əhəmiyyətlidir. Bu sözün köhnəlmiş olsa da, müasir dilə də özünəməxsus bir kolorit və dərin məna qatır.