Kakil (fars. كاكل) sözü Azərbaycan dilində əsasən qadınların başının arxa tərəfində uzun, toplanmış və bəzən örülmüş saçlar üçün işlənir. Klassik ədəbiyyatımızda istifadə olunan bu söz, müasir dövrdə daha çox "kəkil" sözü ilə əvəz olunsa da, hələ də bəzi dialektlərdə və poetik üslubda rast gəlinir.
Farsca mənşəli olan "kakil" sözünün etimologiyası saçın bükülməsi, toplanması və ya qıvrılması ilə əlaqədardır. Qədim fars ədəbiyyatında kakil, gözəllik və qadınlıq simvolu kimi təsvir olunmuş, şeirlərdə xüsusilə vurğulanmışdır. Misal olaraq, verilən beytdə olduğu kimi, kakil qadının zərifliyini və cazibəsini ifadə edən bir bədii detal kimi istifadə olunmuşdur.
Kəkil ilə müqayisədə "kakil" daha uzun və toplanmış saçlar üçün işlənir. Kəkil daha çox alnı örpən saçlar üçün istifadə olunur. Beləliklə, "kakil" sözü daha geniş bir məna daşıyır və sadəcə saçın alnı örtməsindən daha çox, başın arxa hissəsindəki uzun və bəzəkli saç topasına işarə edir. Bu mənada, "kakil" sözü daha çox xüsusi bir saç düzümünü təsvir edir.
Qeyd etmək lazımdır ki, "kakil" sözünün istifadəsi əsasən ədəbi dilə məxsusdur və gündəlik danışıqda nadir hallarda işlədilir. Lakin poetik dil və klassik ədəbiyyatın tədqiqi üçün bu sözün mənasını və tarixi kontekstini bilmək vacibdir. Sözün mənasının dərk edilməsi, klassik əsərlərin daha dərin başa düşülməsinə kömək edir.