Kahıllaşma, "kahıllaşmaq" felindən törəmiş isimdir və əsasən iki əsas mənada işlənir. Birinci mənası, fiziki və ya əqli zəifləmə, köhnəlmə, tükənmə halını ifadə edir. Bu mənada kahıllaşma, bir zamanlar sağlam, güclü və fəal olan bir varlığın (insan, heyvan, bitki və ya hətta mexanizm) vaxtın təsiri altında, xəstəlik, qocalma və ya istifadə nəticəsində zəifləməsi, funksiyalarının itirilməsi və sönmə prosesidir. Qocalmış bir ağacın quruması, köhnəlmiş bir maşının işləməməsi və ya yaşlı bir insanın əvvəlki gücünü itirməsi kahıllaşmaya nümunədir.
İkinci mənada isə kahıllaşma, rəngin solması, parlaqlığının itirilməsi kimi başa düşülür. Bu daha çox əşya və materiallar üçün istifadə olunur. Məsələn, günəşin təsiri ilə parça, boya və ya rəngin solması, əşyanın rənginin cansızlaşması kahıllaşma kimi ifadə edilə bilər. Qədim mebellərin rənginin solması və ya uzun müddət istifadə edilən bir paltarın rənginin matlaşması bu mənanı əks etdirir.
Maraqlı bir məqam kimi qeyd edək ki, "kahıl" sözünün özü də qocalmış, köhnəlmiş, zəifləmiş mənalarını verir. Beləliklə, kahıllaşma, "kahıl" əsasında törəmiş bir söz olaraq, bu kök mənanın prosesə çevrilmiş halını təsvir edir. Bu da kahıllaşmanın sadəcə bir vəziyyəti deyil, bir prosesi, dəyişməni, tənəzzülü ifadə etdiyini göstərir.
Ümumiyyətlə, kahıllaşma sözü, müxtəlif kontekstlərdə istifadə edilərək, bir çox mənzərəni canlandıra bilir. Həm fiziki, həm də metaforik mənalarını ehtiva edən bu söz, Azərbaycan dilinin ifadə imkanlarının genişliyini də göstərir.