Kahal sözü Azərbaycan dilində əsasən "başısoyuq", "tənbəl", "ağırtərpənən" mənalarında işlənən bir sifətdir. Farsca mənşəli olan bu söz, əslində daha geniş bir məna spektrini əhatə edir. Sadəcə tənbəlliyi deyil, həm də fəaliyyətsizlikdən, hərəkətsizliyin yaratdığı apatiyadan, həyat enerjisinin azlığından və ümumiyyətlə, işə və həyata olan laqeydlikdən bəhs edir.
Kahal olan bir insan, sadəcə olaraq işləməkdən yayınan kimsə deyil; o, həm də hər hansı bir fəaliyyətə başlamaq üçün lazımi təşəbbüsü göstərməyən, fikirləşməkdən, qərar verməkdən və nəticə etibarilə hərəkət etməkdən yayınan kəsdır. Onun tənbəlliyi passiv bir haldır, aktiv bir hərəkətə keçməyə mane olan bir maneədir. Bu, bir növ ruhdan düşmə, həvəssizlik və hətta ümidsizlik vəziyyətidir.
Mir Cəlalın nümunəsindəki "müalicə işinə təkcə siz kahalsınız?" ifadəsi də bu mənanı gözəl şəkildə əks etdirir. Söhbət sadəcə tənbəllikdən deyil, müalicə işinə qarşı laqeydlikdən, məsuliyyətsizlikdən və fəal iştirak etməməkdən gedir. Kahal olan şəxs burada kollektiv fəaliyyətə qoşulmaqdan yayınan, öz fəaliyyətinə başlamaq üçün təşəbbüs göstərməyən kəs kimi təqdim olunur.
Beləliklə, kahal sözü sadə bir tənbəllik ifadəsindən daha çox, həyat enerjisinin azlığı, passivlik, apatiya, təşəbbüssüzlük və laqeydliyi özündə birləşdirən bir vəziyyətin təsviridir. Bu sözün istifadəsi, şəxsin sadəcə fiziki tənbəlliyindən deyil, daha dərindən, psixoloji vəziyyətindən bəhs edir.