Kağızlanma "Kağızlanmaq" fellərindən törəmə bir isimdir və əsasən iki əsas mənada işlənir. Birinci və daha geniş yayılmış mənası, bir şeyin, obyektin və ya səthin kağız kimi nazik, incə, bəzən də kövrək və asanlıqla cırılan hala gəlməsi deməkdir. Məsələn, uzun müddət günəş altında qalmış bir ağacın qabığının kağızlanması, uzun illər istifadə edilmiş bir kitabın səhifələrinin kağızlanması bu mənaya misal ola bilər. Bu prosesdə əşyanın daxili strukturunun zəifləməsi və səthinin incəlməsi nəzərdə tutulur.
İkinci mənada isə "kağızlanma" bir şeyin görünüş və ya toxumasının kağıza bənzəməsi kimi başa düşülür. Məsələn, çox hamar və parlaq bir səthin "kağız kimi hamar" olması və ya incə bir materialın "kağız kimi nazik" olması bu mənaya uyğun gəlir. Bu halda, kağızın xüsusiyyətləri – hamarlığı, incəliyi, rəngi, parlaqlığı və s. – müqayisə üçün əsas götürülür. Bu məna daha çox metaforik və təsviri xarakter daşıyır.
Hər iki mənada da "kağızlanma" sözü əsasən fiziki dəyişiklikləri, incəlməni, kövrəkliyi və ya kağıza bənzər görünüşü ifadə edir. Maraqlıdır ki, bu sözün istifadəsi, sözün özü kimi, olduqca incə və bəzən də nəzərə çarpmayan bir prosesi təsvir etməyə imkan verir. Kağızlanma prosesi, həm təbii səbəblərdən (məsələn, yaşlanma, günəş şüaları), həm də süni təsirlərdən (məsələn, aşınma, səthlərin işlənməsi) baş verə bilər.