Jitiye (rus. Житие) sözü Azərbaycan dilinə rus dilindən keçmişdir və əsasən müqəddəslərin həyatını, əməllərini və müqəddəsliyə yüksəlmə prosesini ətraflı şəkildə nəql edən bioqrafik əsərləri ifadə edir. Yəni, jitiye sadə bir tərcümeyi-hal deyil, müqəddəsin ilahi qüvvə ilə bağlılığı, möcüzələri və ruhani təcrübələrinin ətraflı təsviridir. Bu əsərlər tez-tez dini və əxlaqi dəyərləri vurğulayır, oxucuda iman və ümid hisslərini oyadır.
Jitiyələr tarixi mənbələr kimi də əhəmiyyət kəsb edir. Onlar həmin dövrün sosial-mədəni həyatı, adət-ənənələri, inancları və hətta o dövrün coğrafiyası barədə də qiymətli məlumatlar verir. Müəllifləri müqəddəsin yaxınları, şahidləri və ya sonradan onun həyatını araşdıran rahiblər ola bilər. Buna görə də, jitiyələr sadəcə dini ədəbiyyat deyil, həm də tarixi, sosioloji və antropoloji tədqiqatlar üçün vacib mənbələrdir.
Jitiyələrin yazılma üslubu müəyyən qəliblərə əsaslanır. Müqəddəsin doğulması, uşaqlıq illəri, ruhani təlimi, möcüzələri, əzabları, ölümü və müqəddəsliyə yüksəlməsi adətən xronoloji ardıcıllıqla təsvir olunur. Müəllif tez-tez dini simvolizmdən, alegoriyalardan və metaforalardan istifadə edir ki, bu da mətnə poetik və əzəmətli bir xarakter verir. Həmçinin, jitiyələrdə müqəddəsin əxlaqi keyfiyyətləri, səbr və dözümü, iman gücü ön plana çəkilir.
Qeyd etmək lazımdır ki, jitiyələr həmişə tarixi həqiqətlərə tam uyğun olmaya bilər. Bəzən müəlliflər əsərlərinə müəyyən dərəcədə dini təbliğat xarakteri verərək, həyat hadisələrini müəyyən dərəcədə poetikləşdirir və ya abartırlar. Buna baxmayaraq, jitiyələr orta əsrlər dini mədəniyyətinin və müqəddəs adamların təsəvvürünün öyrənilməsi üçün dəyərli mənbələr olaraq qalır.