İyerarxiya (yun. ἱεραρχία – hierarchia) anlayışı, bir sistemin təşkilati quruluşunu təsvir edən, elementlərinin bir-birinə tabeçilik əlaqələri ilə sıralandığı bir quruluşdur. Sadəcə “aşağıdan yuxarıya” ardıcıllığı deyil, daha çox üstünlük və tabeçiliyin müəyyən bir qayda ilə təşkil olunduğu mürəkkəb bir sistemdir.
Bu sistemdə hər bir element özünəməxsus yerə və səlahiyyətə malikdir. Üst səviyyədə olan elementlər aşağı səviyyədə olanlara nəzarət edir və onlara göstəriş verir. Bu nəzarət və tabeçilik əlaqələri, səlahiyyətlərin bölüşdürülməsi, məsuliyyətin müəyyən edilməsi və qərar qəbul prosesinin təşkili vasitəsilə həyata keçirilir. Mühüm bir xüsusiyyət də, iyerarxik quruluşun ümumi bir məqsədə xidmət etməsidir. Hər bir elementin fəaliyyəti ümumi məqsədə nail olmağa yönəlib.
İyerarxiya müxtəlif sahələrdə – dövlət idarəetməsindən, korporativ strukturlardan tutmuş, hətta canlı orqanizmlərin hüceyrə quruluşuna qədər geniş tətbiq olunur. Məsələn, bir şirkətin iyerarxiyası baş direktor, şöbə müdirləri, rəhbərlər və işçilərdən ibarət ola bilər. Elmi təsnifatlar, hərbi qurumlar və dini təşkilatlar da iyerarxik quruluşa əsaslanır. Lakin, iyerarxiyanın mənfi cəhətləri də vardır. Aşırı sərt iyerarxiya əməkdaşlığa mane ola, yaradıcılığı boğa və innovasiyanı ləngitə bilər. Ona görə də müasir idarəetmə sistemlərində daha çevik və əməkdaşlığa əsaslanan alternativ strukturlar da tətbiq olunur.
Tarix boyu iyerarxiya müxtəlif ideologiyaların və sosial strukturların əsasını təşkil etmişdir. Feodal sistem, dini təşkilatlar və hərbi qurumlar bunun bariz nümunəsidir. İyerarxiyanın tədqiqi sosial elmlərdə, xüsusən də sosiologiya və siyasi elmlərdə mühüm yer tutur. Bu sistemin üstünlükləri və çatışmazlıqlarının müəyyən edilməsi, daha effektiv və ədalətli idarəetmə sistemlərinin qurulmasına kömək edir.