İttihamkar sifəti, ərəb mənşəli "ittiham" (اِتِّهام) və farsca "-kar" (iş görən, edən) şəkilçisindən əmələ gəlmiş bir sözdür. Lüğətlərdə sadəcə "ittihamedici, təqsirləndirici, günahlandırıcı" kimi izah edilməsinə baxmayaraq, mənası daha zəngindir və kontekstdən asılı olaraq müxtəlif çalarlar əldə edə bilir.
İttihamkar sözü, birinin hər hansı bir cinayət, səhv və ya qanunsuzluqda günahkar olduğunu iddia edən, ona qarşı ittiham irəli sürən şəxsi təsvir edir. Bu iddia açıq şəkildə səsləndirilə bilər, yaxud da sözlərin, hərəkətlərin və ya ifadələrin ümumi mənasından aydın görünə bilər. Sadəcə olaraq günahlandırmaqdan daha çox, ittihamkar şəxs öz iddiasını müəyyən dərəcədə inamla və hətta qərəzli şəkildə irəli sürür.
Məsələn, "Surxay öz dostuna qarşı ittihamkar mühakimələr yürüdürdü" cümləsində "ittihamkar" sözü, Surxayın dostunun hərəkətlərinə qarşı tənqidi və günahlandırıcı bir yanaşma ilə yanaşdığını, hətta bəlkə də ədalətsiz və qərəzli olduğunu göstərir. Sadəcə faktları təqdim etməkdən daha çox, Surxay dostunu məhkum etməyə, onun səhvini vurğulamağa çalışır.
Beləliklə, "ittihamkar" sözü, təkcə günahlandırmanı deyil, həm də bu günahlandırmanın tərzinə, ifadə olunma formasına və arxasında duran emosional və ya subyektiv yükə də işarə edir. Bu söz, bəzən qərəzli, hətta ədalətsiz bir yanaşmanı ifadə edə bilər. Ona görə də, mətnlərdə istifadə olunarkən kontekstin diqqətlə nəzərə alınması vacibdir.