İtmil sözü Azərbaycan dilində əsasən "sivri, iti, uclu" mənasında işlənən bir sifətdir. Lüğətlərdə sadəcə "şiş, sivri" kimi təqdim olunsa da, mənası daha incəliklərə malikdir. Ağacın ucunun itmil olması, onun iti, kəskin və qeyri-hamar bir formaya malik olduğunu ifadə edir. Bu, sadəcə olaraq "sivri" olmaqdan daha çox, ucu əyri-üyrü olmadan bir nöqtəyə doğru yönəldiyini vurğulayır.
İtmil, "itilik" hissiyatını daha qabarıq şəkildə ifadə edir. Məsələn, bir ağacın budağı "sivri" ola bilər, ancaq "itmil" olsa, bu onun xüsusilə iti və təhlükəli olduğunu göstərir. Bu söz, bir şeyin kəskinliyi və dəliyici qabiliyyətini ifadə etmək üçün istifadə olunur. Dırnağın, iynənin və ya bıçağın iti ucunun təsvirində "itmil" sözü daha uyğun gələr.
Ədəbiyyatda isə "itmil" sözü, şəklin, təsvirin və ya hissin kəskinliyini, nüfuzetmə qabiliyyətini artırmaq üçün istifadə oluna bilər. Məsələn, "Gözlərinin itmil baxışı ürəyimə dəydi" cümləsində "itmil" sözü baxışın kəskinliyini və təsir gücünü vurğulayır. Bu, sadəcə "kəskin baxış" ifadəsindən daha təsirli və obrazlıdır.
Ümumiyyətlə, "itmil" sözü sadəcə bir sinonim deyil, "sivri" sözünün daha güclü, daha obrazlı və mənalı bir əvəzedicisidir. O, dilə daha çox rəng qatır və təsvirləri daha canlı edir.