İtqılıq (sif. dan.) Bədxasiyyətli, əsəbi, kobud və qeyri-xoş rəftarlı, hər kəslə dala düşən, əlaqə qurmağı çətin olan bir insana deyilir. İtqılıq, sadəcə "rəftarsız" olmaqdan daha geniş bir məna kəsb edir. Bu söz, insanın özündəki mənfi keyfiyyətləri, ətrafındakılarla münasibətlərindəki narahatçılığı və qarşıdurma meylinin güclülüyünü əks etdirir.
İtqılıq, bir şəxsin qəzəb, kin, ədavət və ya sadəcə olaraq sosial bacarıqların olmaması səbəbindən başqaları ilə münasibət qurmasında çətinlik çəkməsini göstərir. Belə bir insan, tez-tez münaqişələrə düşür, ətrafındakılar tərəfindən xoş qarşılanmır və tez-tez təcrid olunmuş həyat tərzi sürür. İtqılıq, həm də bir növ sosial uyğunlaşma problemi kimi də qiymətləndirilə bilər.
Misal olaraq verilən "Veys acıdil və itqılıq olduğundan arvaduşaqdan heç biri ağacın dibinə gəlmə" cümləsində Veysin həm acıdilliyi, həm də itqılığı nəticəsində ailə üzvləri onunla əlaqə qurmaqdan çəkinir, ondan uzaq dururlar. Bu, itqılığın insan həyatına və ətrafındakılara necə mənfi təsir göstərdiyini aydın şəkildə göstərir.
Ümumiyyətlə, "itqılıq" sözü, insanın mənfi xarakter xüsusiyyətlərini və sosial həyatındakı çətinliklərini ifadə edən güclü bir təsvir vasitəsidir. Bu sözün istifadəsi, kontekstdən asılı olaraq, həm tənqid, həm də təəssüf ifadə edə bilər.