İtidırnaqlı sifəti, əsasən quşlar üçün istifadə olunan bir təsvirdir və "dırnaqları iti və sivri olan" mənasını verir. Bu, sadəcə dırnağın kəskinliyini deyil, həm də onun formasını ifadə edir. İtidırnaqlı dırnaqlar, yırtıcı quşların ovlarını tutmaq, dırmaşmaq və ya ağaclara yapışmaq kimi fəaliyyətləri yerinə yetirmək üçün əhəmiyyətli bir adaptasiyadır. Dırnağın iti və sivri olması, əzələ qüvvəsinin daha effektiv şəkildə tətbiq olunmasına imkan verərək, tutma gücünü artırır.
Misal olaraq, şahin, qartal və qırğı kimi yırtıcı quşlar, ovlarını tutmaq üçün çox itidırnaqlı pəncələrə malikdirlər. Bu itidırnaqlar, yırtıcıların ovlarını möhkəm tutmasına və onların qaçmasını maneə törətməsinə kömək edir. Bəzi digər quş növlərində də, məsələn, ağaclara dırmaşan quşlarda, itidırnaqlar ağac gövdəsinə yapışmaq üçün vacib bir vasitədir. Beləliklə, "itidırnaqlı" sözü, sadəcə bir fiziki xüsusiyyəti deyil, həm də həmin quşun həyat tərzinə və ətraf mühitə uyğunlaşmasına işarə edir.
Sözün poetik istifadəsinə gəldikdə, nümunədəki şeir parçasında ("Görsəydi havada itidırnaqlı; Yırtıcı dimdikli, qarmaqayaqlı; …Vurardı başına ürəyindən qan") itidırnaqlı sözü, güclü, təhlükəli və yırtıcı bir varlığın təsvirinə xidmət edir. İtidırnaqlar, quşun sürəti, gücü və təhlükəliliyinə vurğu edir və oxucunun təsəvvüründə qorxu və təəccüb hissləri yaradır. Bu kontekstdə, söz daha çox simvolik bir məna da daşıyır, təkcə fiziki xüsusiyyətdən kənara çıxaraq, bir qüvvə və təhdidin simvolu kimi təqdim olunur.