İşəmuzdçuluq (ing. wage employment; rus. зарплата) iqtisadiyyatda əmək münasibətlərinin əsas formalarından biri olub, işçinin müəssisəyə, təşkilata və ya fərdi sahibkara müəyyən bir müddət ərzində müəyyən işlərin yerinə yetirilməsi müqabilində əmək haqqı alması ilə səciyyələnir. Sadəcə əmək haqqının ödənilməsindən daha geniş bir anlayışdır. İşəmuzdçuluq müqavilə, iş qrafiki, sosial təminat, əmək hüquqları kimi elementləri özündə birləşdirir.
İşəmuzdçuluğun əsas xüsusiyyəti, işçinin müəssisəyə asılılığıdır. O, öz əməyini müəssisənin maraqlarına uyğun olaraq sərf edir və müəssisənin qaydalarına riayət etməlidir. Əmək haqqı isə işəmuzdçuluğun əsas motivasiya vasitəsidir və işçinin əməyinin dəyərinin pul ifadəsidir. Əmək haqqının miqdarı bir sıra amillərdən, o cümlədən işin xarakterindən, işçinin ixtisasından, təcrübəsindən və iqtisadi şəraitdən asılıdır.
Tarix boyu işəmuzdçuluq müxtəlif formalar almışdır. Sənayeləşmə dövründən başlayaraq kütləvi istehsalın inkişafı ilə işəmuzdçuluq daha da geniş yayılmışdır. Müasir dövrdə isə bu sistem informasiya texnologiyalarının sürətli inkişafı ilə əlaqədar olaraq yeni dəyişikliklərə məruz qalır, məsafədən iş, fleksibl iş qrafikləri və s. kimi yeni formalar meydana çıxır.
İşəmuzdçuluğun iqtisadiyyata təsiri çox böyükdür. Bir tərəfdən, o, iqtisadi inkişafın mühərrikidir, çünki əmək qüvvəsinin səmərəli istifadəsini təmin edir. Digər tərəfdən, əmək haqqının düzgün tənzimlənməməsi, işsizliyin artması və sosial gərginliyin yaranmasına səbəb ola bilər. Buna görə də, işəmuzdçuluq sisteminin təkmilləşdirilməsi, ədalətli əmək haqqının təmin edilməsi və əmək hüquqlarının qorunması müasir cəmiyyətin əsas məsələlərindən biridir.