İşbazlıq, sadəcə işlə məşğul olmaqdan daha geniş və çox qatlı bir anlayışdır. Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində "işin prinsipial, ictimai-siyasi cəhətini nəzərə almayan, zahiri işgüzarlıq" olaraq tərif edilən işbazlıq, əslində, mənfəət əldə etmək məqsədilə, etik normalardan və qanunlardan kənara çıxmaq meylini özündə ehtiva edir. Bu, sadəcə işlə məşğul olmaq deyil, daha çox şəxsi maraqların önə çəkildiyi, prinsiplərin qurban verildiyi bir davranış formasıdır.
İşbazlıq, bəzən başqalarını aldatmaq, saxtakarlıq etmək və ya ədalətsiz rəqabət aparmaq kimi tənqidə məruz qalan hərəkətlərlə əlaqələndirilə bilər. Bu mənada, işbazlıq "işgüzarlıq" kəlməsinin çox fərqli bir kölgədə istifadəsidir. İşgüzarlıq səmərəlilik, peşəkarlıq və ədalətli rəqabət prinsiplərinə əsaslanırken, işbazlıq bu prinsipləri nəzərə almadan yalnız şəxsi mənfəət üçün hərəkət etməyi ifadə edir.
İşbazlığın təzahür formaləri çox müxtəlifdir. Bu, kiçik saxtakarlıqlardan tutmuş böyük maliyyə fırıldaqlarına qədər uzana bilər. Həm fərdi, həm də kollektiv səviyyədə özünü göstərə bilər. Məsələn, bir şirkətin maliyyə hesabatlarında saxtakarlıq etməsi və ya bir fərdin vergilərdən yayınmaq cəhdi də işbazlığın nümunələri kimi qəbul edilə bilər. Belə hərəkətlər cəmiyyətə böyük ziyan vura bilər və ədalətin pozulmasına səbəb ola bilər.
Nəticə etibarilə, işbazlıq sadəcə "işlə məşğul olmaq" deyil, əxlaqi və hüquqi normaları hiyləgərliklə alt-üst edərək şəxsi mənfəət əldə etmək üçün hərəkət etməkdir. Bu, cəmiyyət üçün mənfi nəticələrə səbəb olan bir davranış formasıdır və həm fərdi, həm də ictimai həyatda qəbuledilməzdir.