İstiliktörədici sifəti, əsasən fizika sahəsində işlədilən bir termin olub, bir cismin və ya prosesin istilik əmələ gətirmə və ya yayma qabiliyyətini ifadə edir. Bu qabiliyyət, cismin özünün daxili enerjisindən, kimyəvi reaksiyalardan, elektrik cərəyanından və ya digər enerji mənbələrindən əldə edilən enerjinin istilik enerjisinə çevrilməsi nəticəsində ortaya çıxır.
Daha geniş mənada, "istiliktörədici" yalnız istilik əmələ gətirməyən, həm də bu istiliyi ətrafa ötürmə qabiliyyətinə malik olan varlıqları ifadə edir. Məsələn, od, günəş, elektrik qızdırıcıları, yanan şam və hətta insan bədəni belə özünəməxsus bir istilik əmələ gətirmə və yayma qabiliyyətinə malik olduğuna görə "istiliktörədici" adlandırıla bilər. Bu halda, "istiliktörədici" termini həm keyfiyyət (istilik əmələ gətirmə), həm də kəmiyyət (istilik miqdarı və ötürmə sürəti) baxımından fərqlənə bilər.
Maraqlı bir məqam odur ki, bəzi maddələr özünün kimyəvi tərkibinə və ya fiziki xüsusiyyətlərinə görə digərlərinə nisbətən daha güclü istilik əmələ gətirici ola bilər. Məsələn, nüvə reaksiyaları çox güclü istilik əmələ gətirir, halbuki adi yanma reaksiyaları daha az intensiv istilik buraxır. Bundan əlavə, bir cismin istilik ötürmə qabiliyyəti də onun materialından, formasından və ətraf mühitin şəraitindən asılıdır.
Nəticə etibarilə, "istiliktörədici" termini sadəcə bir fiziki hadisəni deyil, həm də onun arxasındakı mürəkkəb enerji çevrilmələrini, maddənin özünəməxsus xüsusiyyətlərini və ətraf mühitin təsirini özündə əks etdirir. Bu səbəbdən də bu terminin daha geniş və dərin bir başa düşülməsi üçün fizika elminin əsas prinsiplərinə bələd olmaq vacibdir.