İstehza (ərəb. استهزاء - istihzā') sözü əsasən, kimisə ya da bir şeyi lağa qoymaq, ələ salmaq, məsxərəyə qoymaq mənasını verir. Lakin sadəcə "əyləncəli lağ"dan daha çox, dərin bir məna ehtiva edir. İstehza həm də acı bir kinayə, nifrət, rəqibə ya da düşmənə zərbə vurmaq üçün istifadə olunan bir üsul kimi başa düşülə bilər. Bu, açıq-aşkar təhqir olmaya bilər, əvəzinə sarkastik bir dil və ya hərəkətlər vasitəsilə özünü göstərərək, hədəfə mənfi təsir göstərir.
İstehzanın tətbiqi kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilər. Bəzən incə bir ələ salma, bəzən isə qəddar bir təhqir kimi qəbul oluna bilər. Məsələn, yuxarıda verilən Cəlil Məmmədquluzadə misalında olduğu kimi, "istehzayana nazlarla Mansurun yaralarına duz səpirdi" ifadəsi Mansurun yaralarına duz səpməkdəki acı və qəddar istehzanı açıq şəkildə ifadə edir. Bu, sadəcə əyləncə məqsədi daşımayan, əksinə, kəskin bir rəqabət, qisas və ya nifrətin ifadəsidir.
Beləliklə, "istehza" sözü sadə bir sinonimlə əvəz edilə bilməyən, dərin psixoloji və sosial kontekstləri əhatə edən mürəkkəb bir anlayışdır. O, həm ədəbi üslubda, həm də gündəlik həyatda insanların bir-birinə münasibətini, düşüncə tərzini və hətta cəmiyyətdəki güc dinamikasını əks etdirən bir vasitədir. Sözün dəqiq mənasını başa düşmək üçün istifadə edildiyi kontekstin nəzərə alınması vacibdir.