İssızca sözü, əsasən "issız" sözünün artırma şəkilçisi ilə əmələ gəlmiş bir sifətdir. Lüğətlərdə sadəcə "issız"a istinad edilməsi, onun mənasının tam olaraq əks etdirilməməsinə səbəb olur. Çünki "issızca" "issız"dan daha güclü bir təəssürat yaradır, yalnızlıq və viranəliyin dərəcəsini artırır. Sadəcə "issız" bir yerin boş olduğunu bildirsə də, "issızca" həmin boşluğun, tərk edilmişliyin, və ya təbii hadisələr nəticəsində məhv olmuşluğun dərin və kədərli bir təsvirini verir.
Hüseyn Cavidin misalında olduğu kimi, "issızca bir viranə" ifadəsi, sadəcə boş bir yer deyil, əvvəllər möhtəşəm və canlı olan, amma indi tamamilə tərk edilmiş, öz əzəmətini itirmiş, məhv olmuş bir yerin kədərli vəziyyətini ifadə edir. "Issızca" sözü bu məhv olmuşluğun, viranəliyin dərinliyini, əvvəlki hal ilə indiki hal arasındakı fərqin dəhşətini daha aydın şəkildə vurğulayır.
Beləliklə, "issızca" sözünü "çox issız", "həddən artıq issız", "dəhşətli dərəcədə issız" və ya "dərin bir tərk edilmişlik və viranəlik hissi verən issız" kimi tərcümə etmək olar. Bu söz, yalnız bir yerin boşluğunu deyil, həm də bu boşluğun arxasında gizlənən tarixi, kədərli bir keçmişi və ya təbii bir fəlakəti ifadə edə bilər.
Ümumiyyətlə, "issızca" sözü, "issız" sözünün emosional və obrazlı təsirini artıran, oxucuya daha güclü bir təəssürat yaradan, və mətnə daha çox dərinlik qatan bir ifadədir.