İsnadən (ər. إسنادًا - isnadən) sözü köhnə Azərbaycan dilində geniş istifadə olunan bir söz olub, müasir dövrdə də yazılı nitqdə rast gəlinir. Əsasən bir mənbəyə, dəlilə, sənədə və ya şahid ifadəsinə istinad edildiyini bildirir. Yəni, irəli sürülən iddia, verilən məlumat və ya edilən mühakimə hansısa əsaslara, sübutlara söykəndiyini ifadə edir.
"İsnadən" sözü, "əsasən", "görə", "istinadən" sözləri ilə sinonim olaraq işlənir, ancaq "istinadən"dən fərqli olaraq, daha çox yazılı və rəsmi dil üçün səciyyəvidir. Sözün kökü olan ərəb dilindəki "isnad" (إسناد) "dayaq", "əsas", "istənəcək yer" mənalarını verir. Bu da "isnadən" sözünün mənasının dərinliyini daha yaxşı anlamağımıza kömək edir. Belə ki, bir məlumatın, iddianın və ya mühakimənin hansısa möhkəm dayaq nöqtəsinə söykəndiyini vurğulayır.
Misal üçün, "Əldə olan tarixi mənbələrə isnadən deyə bilərik ki..." cümləsində "isnadən" sözü, irəli sürülən iddianın əsasının möhkəm tarixi mənbələr olduğunu göstərir. Həmçinin, "Şahidlərin ifadələrinə isnadən, hadisənin baş vermə vaxtı təyin olundu" cümləsində də "isnadən" sözü, hadisənin vaxtının müəyyənləşdirilməsinin şahidlərin ifadələrinə əsaslandığını bildirir.
Qısacası, "isnadən" sözü, bir iddianın, məlumatın və ya mühakimənin əsasını, dəlilini və ya mənbəyini göstərən, yazılı nitqdə rəsmiyyət və etibarlılıq əlavə edən bir söz olaraq istifadə olunur. Müasir Azərbaycan dilində daha az işlənsə də, tarixi və ədəbi mətnlərdə hələ də tez-tez rast gəlinir.