İsmətsiz sifəti, bir fərdin və ya qrupun etik və ya dini normalara uyğun gəlməyən davranışlar sərgilədiyini bildirir. Bu, sadəcə "namussuz" və ya "abırsız" olmaqdan daha geniş bir anlayışdır. İsmətsiz insan, özünün və ya başqalarının ləyaqətini, şərəfini və hörmətini qorumaq əvəzinə, bu dəyərləri hiyləgərlik, saxtakarlıq, və ya açıq şəkildə əxlaqsızlıqla pozur.
Lüğətdəki "üzündə pərdə olmayan" ifadəsi, ismətin pozulmasının açıq-aşkar, gizlədilməyən bir xarakter daşıdığını vurğulayır. Bu, həmçinin, həmin şəxsin davranışlarına görə heç bir peşmançılıq və ya utancaq hiss etmədiyini, əksinə, öz əməlləri ilə qürur duyduğunu göstərə bilər. Beləliklə, "ismətsiz" yalnız cinsi mənada deyil, həm də ümumi əxlaqi davranışın pozulması mənasında istifadə edilə bilər.
İsmətsizliyin səbəbləri müxtəlif ola bilər: əxlaqi tərbiyənin olmaması, psixoloji problemlər, cəmiyyətin təsiri və ya digər amillər. Lakin nəticədə, ismətin pozulması həm fərdin özünə, həm də onun ətrafındakılara mənfi təsir göstərir, etibarın itirilməsinə, sosial əlaqələrin pozulmasına və hətta hüquqi məsuliyyətə səbəb ola bilər.
Mətndəki "...ümumiyyətlə, heç bir millətin barəsində demə..." hissəsi isə "ismətsiz" sifətinin ümumiləşdirilmiş istifadəsinin təhlükəsinə işarə edir. Millətlərin və ya etnik qrupların ümumiləşdirilmiş şəkildə "ismətsiz" kimi qələmə verilməsi, çox təhlükəli bir stereotipin yayılmasına və qərəzli fikirlərin formalaşmasına səbəb ola bilər. Bu səbəbdən, belə ümumiləşdirmələrdən çəkinmək lazımdır.