İsmarlama, "ismarmaq" felindən törəmiş bir sözdür. Lüğətlərdə sadəcə olaraq "ismarmaq" felinin məsdəri kimi qeyd olunsa da, mənasını daha geniş və dəqiq şəkildə izah etmək mümkündür. İsmarlama, əsasən, qəfil və gözlənilməz bir hadisə, vəziyyət və ya xəbərlə bağlıdır. Bu, həm xoşagəlməz, həm də xoşagəlməz bir sürprizi ifadə edə bilər. Bir növ "birdən-birə baş verən və təsir bağışlayan" hadisə deməkdir.
Məsələn, "qəfil yağış ismarlaması" deyərkən, gözlənilmədən baş verən və insanı təəccübləndirən bir yağışdan bəhs edirik. Yaxud "sənin gəlişin bizə xoş bir ismarlama oldu" ifadəsi ilə, gözlənilmədən gələn bir qonağın yaratdığı xoş təsiri ifadə edirik. Bu baxımdan ismarlama, sadəcə bir hadisəni deyil, həm də onun təsirini, yaranan duyğunu da əks etdirir.
İsmarlama sözünün kökü olan "ismarmaq" feli, əşyanın qəfil və tez bir şəkildə ortaya çıxması, görünməsi mənasını da ehtiva edir. Beləliklə, ismarlama, həm bir hadisənin sürprizliyini, həm də onun təsirini, həm də qəfil görünüşünü ifadə edən çox yönlü bir sözdür. Sözün əhatə etdiyi mənalar kontekstə görə dəyişə bilsə də, əsasında həmişə gözlənilməzlik və təsirlilik əsas götürülür.
Dilçilik baxımından ismarlama sözü, zəngin məna yükü ilə yanaşı, obrazlılığı ilə də diqqət çəkir. Qəfil hadisələri təsvir edərkən, sözün yaratdığı təsir daha da artır. Bu səbəbdən də ismarlama sözü, Azərbaycan dilinin ifadə imkanlarını zənginləşdirən, poetik və təsviri üslublarda istifadə edilə bilən maraqlı bir leksik vahiddir.