İskənələmək, əsasən bir dəmir aləti olan iskənə vasitəsilə sərt materiallarda oyuqlar açmaq və ya səthləri yonmaq prosesini ifadə edən bir fəal feldir. Bu proses, xüsusilə taxta, daş və ya metal kimi materiallarda dərin və ya nazik oyuqların, kanalların və ya formaların yaradılmasını əhatə edir. İskənənin ucu və ölçüləri yaradılacaq oyucunun formasına və dərinliyinə uyğun olaraq seçilir.
İskənələmək həm də incəsənət və sənətkarlıq işlərində geniş istifadə olunan bir üsuldur. Taxta oyma sənətində istifadə edilən müxtəlif ölçülü və formalı iskənələr vasitəsilə, mürəkkəb naxışlar və heykəltəraşlıq işləri yaradılır. Metal işlənməsində isə iskənələmək, müəyyən hissələrin kəsilməsi, formaların hazırlanması və ya dəqiq ölçülərin alınması üçün vacib bir addım sayılır. Daş yonmada isə, xüsusən heykəltəraşlıqda istifadə olunan bu üsul, sənətkarın əl işinin incəliklərini ortaya qoyur.
Tarix boyu iskənələmək üsulu müxtəlif mədəniyyətlərdə və sənət növlərində öz əksini tapmışdır. Qədim zamanlardan bəri taxtadan hazırlanmış əşyaların istehsalında, memarlıq tikililərinin bəzədilməsində və hətta silah istehsalında istifadə olunmuşdur. Müasir dövrdə də, iskənələmək dəqiqlik tələb edən işlərdə, həmçinin bədii və incəsənət əsərlərinin yaradılmasında əhəmiyyətini qoruyub saxlayır. Belə ki, istifadə olunan iskənənin növü, gücü və tətbiq olunma texnikası nəticənin keyfiyyətini birbaşa təsir edir.
Qısacası, iskənələmək, sadəcə bir oyuq açmaq deyil, dəqiqlik, dərin bilik və bacarıq tələb edən bir sənətdir. Bu proses, bir çox sahədə, xüsusən də incəsənət və sənətkarlıqda, özünəməxsus estetik və funksiyalar əldə etmək üçün istifadə olunur və insan yaradıcılığının mühüm bir hissəsini təşkil edir.