İrigözlülük, bir insanın həddindən artıq mal-mülk, var-dövlət və ya digər maddi nemətlərə olan hərisliyini, onları əldə etmək üçün hər cür yola əl atmasını ifadə edən bir termindir. Sadəcə "irigözlü adamın halı" kimi qısa bir izah, bu mürəkkəb sosial-psixoloji fenomeni tam əhatə etmir.
İrigözlülük, tamahkarlığın, açgözlülüyün daha ifrat dərəcəsini təmsil edir. İrigözlü insan yalnız özünün maddi rifahını düşünür, başqalarının ehtiyaclarını və ya haqlarını nəzərə almır. Bu, həmişə açıq-aşkar bir şəkildə özünü göstərməyə bilər; bəzən incə, gizli formada, məkrli planlar və hiylələr şəklində özünü büruzə verir. İrigözlülüyün arxasında çox vaxt dərin qorxu, qeyri-təminat hissi və ya özünə inamsızlıq yatır. İnsan özünü təhlükəsiz hiss etmək üçün daha çox mal-mülk əldə etməyə çalışır, lakin bu tələbat sonsuza qədər artır, nəticədə doymaz bir hərisliyə çevrilir.
İrigözlülük, bir çox mənfi nəticələrə gətirib çıxara bilər. Bu, ailə və dostluq münasibətlərinə ciddi ziyan vurur, insanı izolyasiya edir və sosial əlaqələrini zəiflədir. Həmçinin, qanunsuz əməllərə, fırıldaqçılığa və digər cinayət əməllərinə yol aça bilər. İrigözlü insan özünü və ətrafındakıları daim narahatlıq və gərginlik içində saxlayır.
Tarix boyu ədəbiyyatda, incəsənətdə və əxlaqi fəlsəfədə irigözlülük mənfi bir xüsusiyyət kimi təsvir olunmuş, bunun fəsadları barədə xəbərdarlıqlar edilmişdir. Beləliklə, irigözlülüyün sadəcə "irigözlü adamın halı" kimi deyil, daha mürəkkəb və çoxcəhətli bir sosial-psixoloji fenomen kimi araşdırılması daha əhatəli və faydalıdır.