İrçə sözü Azərbaycan dilində əsasən zərgərlik sənəti ilə bağlı olaraq işlənir və "qəlib" mənasını verir. Lakin sadəcə "qəlib" demək, onun əhatə etdiyi geniş məna dairəsini tam əks etdirmir. İrçə, xüsusilə də zərgərlikdə istifadə olunan, metal və ya digər materiallardan hazırlanmış, müəyyən forma və ölçüyə malik olan və içərisinə əriymiş metal tökülərək müəyyən bir bəzək əşyasının (üzük, sırğa, bilərzik və s.) formalaşdırıldığı bir növ qəlibdir. Daha dəqiq desək, irçə, əşyanın xarici görünüşünü tam təkrarlayan, detalları nəzərə alan və tökülən materialın tam olaraq öz yerini tutmasını təmin edən xüsusi bir formadır.
İrçənin hazırlanması zərgərlik sənətinin mühüm və çətin mərhələlərindən biridir. Çünki irçənin dəqiqliyi və keyfiyyəti son məhsulun formasının, ölçülərinin və estetik görünüşünün mükəmməlliyini birbaşa təyin edir. Zərgərlər, illərlə topladıqları təcrübə və bacarıqlarından istifadə edərək, müxtəlif materiallardan (məsələn, gips, mum, metal) müxtəlif üsullarla irçələr hazırlayırlar. Bu zaman həm də töküləcək metalın xüsusiyyətləri, soyuduqda büzülməsi və s. amillər nəzərə alınır. Yüksək keyfiyyətli bir irçənin hazırlanması zərgər üçün həm də sənət əsəri yaratmaq qədər əhəmiyyətlidir.
Qısacası, "irçə" sözü sadə bir "qəlib"dən çox, zərgərlik sənətinin incəliklərini, ustalığın dəqiqliyini və peşəkarlığını əks etdirən bir termindir. O, yalnız bir vasitə deyil, həm də zərgərin bilik və bacarığının təzahürüdür.