İranşünaslıq, İran dilləri və mədəniyyətinin hərtərəfli və sistemli şəkildə öyrənilməsi ilə məşğul olan elm sahəsidir. Sadəcə dil öyrənməklə kifayətlənməyən bu geniş araşdırma sahəsi, İran mədəniyyətinin bütün aspektlərini, tarixindən, ədəbiyyatından, incəsənətindən, fəlsəfəsindən, siyasətindən və sosial quruluşundan tutmuş, dini inanclarına, folkloruna və hətta gündəlik həyat tərzlərinə qədər əhatə edir.
İranşünaslığın əsasını İran dillərinin (Fars, Taciks, Kürt, Beluci və s.) filologiyası təşkil edir. Lakin bu, yalnız leksika, qrammatika və fonetika ilə məhdudlaşmır. Dil tarixi, dialektoloji araşdırmaalar, ədəbiyyat tarixi, yazılı və şifahi ədəbiyyatın təhlili, əsərlərin tənqidi nəşri kimi sahələr də İranşünaslığın ayrılmaz hissələridir.
İranşünaslıqda arxeoloji tapıntılar, tarixi sənədlər, etnoqrafik tədqiqatlar, antropoloji analizlər və digər elmi metodlar tətbiq olunaraq, İran mədəniyyətinin keçmişi və indiki vəziyyəti haqqında daha dəqiq və dolğun məlumat əldə edilir. Bu, İran mədəniyyətinin təkamülünün izlənilməsini, müxtəlif dövrlərdəki dəyişikliklərin və təsirlərin müəyyən edilməsini təmin edir.
Müasir İranşünaslıq fənlərarası xarakter daşıyır və tarix, ədəbiyyat, dilçilik, antropologiya, sosiologiya, arxeologiya, incəsənət tarixi və digər elmlərlə sıx əlaqədədir. Bu inteqrativ yanaşma, İran mədəniyyətinin kompleksliyini daha yaxşı başa düşməyə və onun müxtəlif aspektləri arasındakı qarşılıqlı əlaqələri aşkar etməyə imkan verir. Beləliklə, İranşünaslıq sadəcə bir elm sahəsi deyil, İran mədəniyyətinə bütövlükdə baxa bilmək üçün bir çərçivədir.