İradçı sifəti, hər şeyə qarşı tənqidi yanaşma, hər detalda nöqsan axtarma xüsusiyyətini ifadə edir. Bu, sadəcə olaraq hər şeydə qüsur tapmaqdan daha çoxdur; iradçı insan hər bir əsərin, hadisənin, və ya fikrin arxasındakı qüsuru, çatışmazlığı, mənfi cəhətləri tapıb ortaya qoymağa çalışır. Onlar yalnız problemləri görən deyil, həm də bu problemlərin həll yollarını düşünərək tənqidlərini konstruktiv hala gətirməyə çalışırlar.
İradçı insanın davranışı hər zaman mənfi olaraq qiymətləndirilmir. Bəzən həddindən artıq tənqidi yanaşma, dəqiqlik və diqqətlilik sayəsində sistemli qüsurları aşkar edib, inşa, təkmilləşmə və inkişaf proseslərinə mühüm töhfələr verə bilir. İradçı şəxs, bir işin keyfiyyətinin yüksəldilməsinə yönəlmiş, detalist və analiz etmə qabiliyyəti yüksək olan bir insandır. Elmi araşdırmalarda, texnoloji inkişafda və hətta incəsənətdə belə iradçı yanaşma önəmlidir. Çünki hər hansı bir işin mükəmməl olmasını təmin etmək üçün hər bir detalın tənqidi şəkildə araşdırılması zəruridir.
Lakin, iradçılıq həddini aşdığı zaman, mənfi nəticələrə gətirib çıxara bilər. Həddən artıq irad tutma, ətrafdakıları bezdirir, əməkdaşlıq münasibətlərini pozur və qrup işində maneə törədir. Bu vəziyyətdə iradçı insan yalnız mənfi cəhətlərə diqqət yetirir, müsbət aspektləri görməzlikdən gəlir, hətta konstruktiv tənqid bildirərkən belə, əsəbi və aqressiv ola bilər. Belə bir iradçı insanın ətrafında insanlar rahat hiss etmir və ondan uzaqlaşmağa çalışırlar.
Yekun olaraq, iradçı olmaq, hər şeydə qüsur axtarmaq demək deyil. Bu, dəqiqlik, diqqətlilik və tənqidi düşüncə tələb edən bir xüsusiyyətdir. İradçı insanın tənqidi yanaşmasının konstruktiv və ya destruktiv olmasını müəyyən edən əsas amil onun motivləri və tənqidi ifadə etmə üsuludur. Sağlam bir iradçılıq, inkişaf və təkmilləşmə üçün vacib bir vasitə ola bilsə də, həddindən artıq iradçılıq, əksinə, maneə törədə bilər.