İnzibatçılıq, sadəcə konkret rəhbərlik və idarəetmə fəaliyyəti deyil, daha çox əmr və sərəncamlar əsasında, şəxsi təmas və əməkdaşlıqdan uzaq, formal bir idarəetmə üsuludur. Bu üsulda rəhbər, tabe olanlarla sıx əlaqə qurmadan, onlarla birbaşa işləmədən, əsasən quru göstərişlər, əmr və sərəncamlar vasitəsilə idarəetmə aparır. Belə bir yanaşma, əlaqələrin zəifləməsinə, qarşılıqlı anlaşmazlıqlara və nəticə etibarilə effektiv idarəetmənin olmamasına səbəb ola bilər.
Misal olaraq, verilən sitatda qeyd edildiyi kimi, "qəti surətdə inzibatçılığa, hay-küyə yol vermək olmaz" ifadəsi, bu üsulun idarəetmədə yaratdığı qarışıqlıq, səs-küy və anlaşılmazlığı və nəticədə məhsuldarlığın azalmasını göstərir. Yəni, yalnız əmr və sərəncam verməklə effektiv idarəetmənin mümkün olmadığı vurğulanır. Effektiv rəhbərlik üçün komanda ilə əməkdaşlıq, qarşılıqlı anlaşma, məsləhətləşmələr və iş prosesinə bilavasitə nəzarət lazımdır. İnzibatçılıq isə bu prinsiplərdən uzaqlaşaraq, idarəetmənin mexaniki və soyuq bir tərəfini əks etdirir.
Ümumiyyətlə, inzibatçılıq termininin mənfi konnotasiyası vardır və əksər hallarda demokratik və insanpərvər idarəetmə üsullarına zidd bir yanaşma kimi qəbul edilir. Müasir idarəetmə nəzəriyyələri əməkdaşlığa, qarşılıqlı hörmətə və şəffaflığa əsaslanır və inzibatçılıq kimi avtoritar üsullardan uzaqlaşmağı tövsiyə edir.