İnildəmə sözü "inildəmək" fellərindən törəmiş bir isimdir. Əsasən, hər hansı bir səbəbdən, adətən kədər, qəm, məyusluq və ya daxili bir narahatlıq nəticəsində, içdən gələn, nəzərə çarpmayan, lakin dərin və davamlı bir əzabı, pərişanlığı, yalnızlığın və ümidsizliyin hissini ifadə edir. Sözün tərkibindəki "in-" önəki, daxili, gizli, görünməyən bir əzabı ifadə edir. "İldəmək" isə həm köhnə, həm də müasir Azərbaycan dilində ağrı, acı, kədər və s. kimi hissləri ifadə etmək üçün istifadə olunur. Beləliklə, inildəmə, kədər və ağrının daha gizli, daxili bir təcəssümüdür; kədərin xarici təzahürlərindən fərqli olaraq, daha çox ruhun dərinliklərindən gələn, səssiz bir fəryad kimidir.
İnildəmənin əhatə etdiyi duyğular geniş bir spektrdə dəyişə bilər. Sadəcə kədər deyil, həm də ümidsizliyin qaranlığı, tənha olma hissi, özünü qəbul etməmə, gücsüzlük, yox olma qorxusu kimi hissləri də özündə əks etdirə bilər. Bu, xarici aləmə ifadə olunmayan, içəriyə yönəlmiş, öz-özünə qapanma ilə müşayiət olunan bir haldır. Beləliklə, inildəmə, insanın daxili dünyasının gərginliyinin, psixoloji yükünün bir əlaməti kimi də qəbul edilə bilər.
Ədəbiyyatda inildəmə, qəhrəmanın daxili münaqişəsini, ruhi halını təsvir etmək üçün geniş istifadə olunan bir ifadə vasitəsidir. Sözün ifadə etdiyi dərin, səssiz əzab, oxucunun qəhrəmanla əlaqə qurmasına, onun duyğularını daha yaxşı anlamasına kömək edir. Bu baxımdan, inildəmə sadəcə bir söz deyil, həm də sənətkarın duyğuları ifadə etmək üçün istifadə etdiyi güclü bir vasitədir.
Ümumi olaraq, inildəmə, xarici görünüşündə ifadə olunmayan, lakin daxildə dərin izlər qoyan, kədər, qəm, məyusluq və ümidsizliyin gizli, davamlı bir formasıdır. Bu, insanın ruhi həyatının özəl və həssas bir tərəfini əks etdirən, zərif və əhəmiyyətli bir anlayışdır.