İmrikləmək, Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında özünəməxsus yer tutan bir sözdür. Əsasən kənd təsərrüfatı ilə bağlı olan bu feil, əsasən taxıl və ya bənzər maddələrin tam döyülməməsi, narınlaşdırılmaması mənasını verir. Yəni, taxılı döyən zaman onu tam un halına gətirməmək, dənələrin bir qismi iri və bütöv qalması üçün zəif döymək prosesi kimi başa düşülə bilər.
Bu mənada, "duzu imrikləmək" ifadəsi duzu çox incə toz halına gətirməmək, iri dənələrin qalmasını təmin etmək mənasını daşıyır. Arpa üçün də eyni durum söz konusudur. Arpanı imrikləmək, onu tam un halına çevirmədən, dənlərin bir qisminin tamlığını qoruyub saxlamaq deməkdir.
İmrikləməyin arxasında, əslində, müəyyən bir məqsəd dayanır. Tam döyülməmiş taxıl, bəzi hallarda heyvan yemi kimi, və ya müəyyən növ ərzaqların hazırlanmasında istifadə oluna bilər. Bu, qədim zamanlardan bəri kənd təsərrüfatı praktikasında tətbiq olunan bir üsuldur və əldə olunan məhsulun növündən asılı olaraq fərqli texnikalarla həyata keçirilə bilər.
Beləliklə, "imrikləmək" sözü, sadəcə bir taxılın döyülmə üsulunu deyil, eyni zamanda, ənənəvi kənd təsərrüfatı texnikalarını və onların həyat tərzinə təsirini də əks etdirən bir termindir. Bu sözün mənasını dərk etmək, Azərbaycan kəndinin zəngin mədəniyyətinə daha yaxından baxa bilməyimiz üçün əhəmiyyətlidir.