İmrik sözü Azərbaycan dilində əsasən əzilmiş, döyülmüş və ya üyüdülmüş bir maddənin içərisində qalan, üyüdülmə prosesindən tam keçməyən, nisbətən iri hissəciyini bildirir. Bu hissəcik, əsas kütlədən daha sərt və ya daha az əzilmiş ola bilər.
Məsələn, duz üyüdülərkən bəzi duz dənələri tam toz halına düşməyib, iriliyini qoruyub saxlaya bilər. Bu iri dənələrə "imrik duz" deyilir. Eyni şəkildə, qoz-fındıq, quru meyvə və ya digər bərk maddələrin əzilməsi zamanı da imriklər əmələ gələ bilər. İmrikin ölçüsü müxtəlif ola bilər, amma ümumiyyətlə, əsas kütlənin hissəciklərindən daha böyükdür.
Maraqlı bir məqam odur ki, "imrik" sözü yalnız materialın fiziki xüsusiyyətini deyil, həm də bəzən o materialın keyfiyyətinə dair bir təsəvvür yaradır. Məsələn, "imrik duz" ifadəsi, duzun tam üyüdülmədiyini, bəzi iri dənələrin qaldığını göstərməklə yanaşı, həm də bəzən duzun daha təbii və ya daha az emal olunmuş olduğunu ifadə edə bilər. Bu, xüsusilə əl üsulu ilə hazırlanmış məhsullar üçün daha çox səciyyəvidir.
Beləliklə, "imrik" sözü sadə bir təsvirdən daha çox mənaya malikdir və əşyanın hazırlanma üsuluna, keyfiyyətinə və hətta estetik görünüşünə dair əlavə məlumatlar verir. O, dilin zənginliyini və ifadə imkanlarını göstərən maraqlı bir nümunədir.