İmirçimə (İmirçimək sözündən törəmə): "İmirçimək" fellərinin törəməsi olaraq, əsasən Azərbaycan dilinin şivələrində və danışıq dilində işlənən "imirçimə" sözü, bir obyektin ətrafında fırlanmasını, qarışıq, nizamsız və sürətlə hərəkət etməsini ifadə edir. Bu hərəkət, adətən kiçik və yüngül cisimlərə aid olur; məsələn, toz dənələrinin havada fırlanması, kiçik həşəratların qarışıq uçuşu, ya da su səthindəki kiçik yarpaqların ətrafda fırlanması "imirçimə" kimi təsvir oluna bilər.
Sözün mənası, “fırlanma”, “qarışıq hərəkət”, "sürətlə dönmə" kimi ifadələrlə əvəz oluna bilər, lakin bu əvəzləmələr "imirçimə"nin ifadə etdiyi incə və canlı təsviri tam olaraq əks etdirmir. "İmirçimə" sözü, hərəkətin nizamsızlığı, sürətinin sürətlə dəyişməsi və obyektin kiçik olması kimi detalları özündə ehtiva edir, bu səbəbdən də daha ifadəli və təsviridir.
Ədəbi dildə az rast gəlinən "imirçimə" sözü, ədəbi əsərlərdə təbiətin canlı təsvirini yaratmaq, hərəkətin dinamikliyini vurğulamaq üçün istifadə oluna bilər. Məsələn, bir şair küləyin toz dənələrini "imirçitməsini" təsvir edərkən, oxucuya daha canlı və təsirli bir mənzərə təqdim edə bilər. Bu səbəbdən də "imirçimə" sözü, Azərbaycan dilinin ifadə imkanlarını genişləndirən nadir və maraqlı bir söz olaraq qalır.
Maraqlı bir məqam odur ki, "imirçimə"nin mənası, sözün fonetik quruluşunda da öz əksini tapır. Sözün içindəki "imir-" hissəsi, hərəkətin incəliyini və sürətinin tez-tez dəyişməsini, "-çimə" hissəsi isə hərəkətin davamlılığını və qarışıqlığını ifadə edir. Beləliklə, sözün formal quruluşu da onun mənasını tamamlayır və dəstəkləyir.