İmamzadə sözü ərəb dilindəki "imam" (rəhbər, lider, dini alim) və fars dilindəki "zadə" (oğlu, nəsli) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. Əslində, "imamın övladı" mənasını ifadə edir, lakin zamanla mənası genişlənmiş və daha çox məqbərə, ziyarətgah mənasında işlədilir.
Tarixən, imamzadələr sadəcə imamların və onların ailələrinin dəfn olunduğu yerlər deyil, eyni zamanda müqəddəs sayılan, dini əhəmiyyət kəsb edən məkanlardır. Bu məkanlar, əsasən, Şərq memarlığının gözəl nümunələrini təmsil edir və özündə zəngin tarixi və mədəni irs daşıyır. İmamzadələr ümumiyyətlə, gözəl bəzəkləri, incə naxışları və zərif memarlıq üslubu ilə seçilir. Onlar əsrlər boyu insanların ziyarət etdiyi, dua etdiyi və dini ayinlər icra etdiyi müqəddəs məkanlardır.
İmamzadələrin əhəmiyyəti yalnız dini məsələlərlə məhdudlaşmır. Onlar həm də yerli əhalinin sosial həyatında mühüm rol oynayır, bir növ ictimai mərkəz funksiyası yerinə yetirir. Xüsusilə bayram və dini günlərdə imamzadələr əhalinin toplaşdığı, bir-biriləri ilə görüşdüyü və ünsiyyət qurduğu yerlərə çevrilir. Beləliklə, imamzadələr sadəcə dini abidələr deyil, həm də sosial-mədəni həyatın ayrılmaz tərkib hissəsidir.
İmamzadələrin memarlıq xüsusiyyətləri, bəzək ünsürləri və yerləşdiyi coğrafi bölgəyə görə fərqlənir. Lakin hamısının ortaq xüsusiyyəti müqəddəslik, qədir-qüdrət və dini ehtiram hissidir. Bu abidələr, keçmişlə bu gün arasında bir körpü rolunu oynayaraq, tariximizin və mədəniyyətimizin əvəzsiz bir hissəsini təmsil edir.