İlahiyyatçı sözü, öz mahiyyətinə görə, ilahiyyat elmi ilə məşğul olan şəxsi ifadə edir. Lakin bu sadə tərif, bu mürəkkəb sahədə çalışan insanın fəaliyyətinin bütün zənginliyini əks etdirmir.
İlahiyyatçı sadəcə bir alim deyil; o, dinin müxtəlif aspektlərini – teoloji, fəlsəfi, tarixi, etik və sosioloji aspektlərini – araşdıran, təhlil edən və şərh edən bir mütəxəssisdir. Onun işi, müqəddəs mətnlərin dərin təhlili, müxtəlif dini doktrinlərin müqayisəsi, ilahiyyat tarixinin öyrənilməsi və dini inancların müasir dünyaya tətbiqinin axtarışından ibarətdir.
İlahiyyatçılar müxtəlif tədqiqat metodlarından istifadə edirlər, müqayisəli dinşünaslıqdan tutmuş hermenevtika və fəlsəfəyə qədər. Onların işləri, akademik məqalələr, kitablar, leksiyalar və dini təlimlər şəklində cəmiyyətə təqdim olunur. Bəzi ilahiyyatçılar dini təşkilatlarda çalışır, kilsə, məscid və ya sinaqoqda xütbələr oxuyur və icma üzvlərinə dini rəhbərlik edirlər.
Maraqlı bir məqam odur ki, ilahiyyatçıların baxış bucağı və yanaşma üsulları müxtəlif ola bilər. Bəziləri daha konservativ, bəziləri isə daha liberal və ya proqressiv ola bilər. Bu müxtəliflik, ilahiyyatın dinamik və daim inkişaf edən bir sahə olduğunu göstərir. İlahiyyatçılar sadecə mövcud bilikləri öyrənməklə kifayətlənmirlər; onlar həm də yeni suallar qoyur, yeni təfsirlər axtarır və dini təcrübənin əsaslarını yenidən nəzərdən keçirirlər.
Beləliklə, ilahiyyatçı yalnız ilahiyyatla məşğul olan bir adam deyil; o, dinin mürəkkəbliyini anlamağa çalışan, dini düşüncəni formalaşdıran və cəmiyyətə dini bilikləri çatdıran bir mütəxəssis, tədqiqatçı və bəlkə də, bir qədər də fəlsəfəçi və sosioloqdur.