İlahi sifəti, əsasən dini kontekstdə istifadə olunan və "Allahla əlaqədar", "Allahdan gələn" və ya "Allah tərəfindən yaradılmış" mənalarını ifadə edən bir söz olaraq təyin edilir. Kökündə "Allah" sözü olan bu sifət, hər hansı bir hadisənin, varlığın, qüvvənin və ya əmrin ilahi mənbədən qaynaqlandığını vurğulayır. Beləliklə, "ilahi hikmət", "ilahi qüdrət", "ilahi ədalət" kimi ifadələr Allahın sonsuz hikmətinin, gücünün və ədalətinin təzahürlərini bildirir.
Lüğətlərdə sadəcə "Allaha aid" mənası ilə kifayətlənməklə, ilahi sifətinin əhatə etdiyi geniş məna spektrini əks etdirmək mümkün deyil. Çünki bu söz, sadəcə mənsubiyyəti ifadə etməklə yanaşı, müqəddəsliyi, ucalığı, müqəddəs bir varlığa məxsusluğu da ifadə edir. "İlahi nəğmə" deyərkən, sadəcə Allahla əlaqəsi olan bir nəğmədən deyil, həm də əzəmətli, ruhani, təsirli bir musiqidən bəhs etdiyimizi başa düşürük.
Bundan əlavə, "ilahi" sözü qeyri-bəşəri hadisələri, qüvvələri və ya əmrləri də ifadə edir. Bu mənada, təbiətin qüvvələri, kainatın sirrləri, insan ağılı üçün qavranılmaz hadisələr "ilahi" olaraq təsvir edilə bilər. Yəni, insanın anlama və izah etmə gücünün kənarında olan, üstün və mücərrəd bir gücün təzahürü kimi qəbul edilən hər şeyə "ilahi" deyilə bilər. Məsələn, "ilahi qəza" deyərkən, insanın nəzarəti kənarında baş verən və qədərə aid olan hadisələr nəzərdə tutulur.
Nəticə olaraq, "ilahi" sözünün mənası, sadəcə "Allaha məxsus" deyərlə məhdudlaşdırıla bilməz. Bu söz, ilahi mənbəyə olan bağlılığı, müqəddəsliyi, ucalığı və insan anlama qabiliyyətinin xaricində olan qüvvələri ifadə edən çoxşaxəli və dərin bir məna kəsb edir.