İgidlənmək, qorxu və tərəddüd hisslərini gizlətmək, özünü cəsarətli və qorxmaz göstərmək deməkdir. Bu, sadəcə xarici bir görünüş olmaya da bilər; bəzən həqiqi cəsarətə, daxili gücə əsaslanır, bəzən isə tamamilə psixoloji bir mexanizmdir – özünü və ya başqalarını aldatmaq, zəifliyini maskalamaq üçün istifadə olunan bir davranış.
İgidlənməyin səbəbləri müxtəlifdir: qorxunu üstələmək istəyi, başqalarının qarşısında özünü güclü göstərmək ehtiyacı, qarşılaşdığı vəziyyətdən çıxış yolu tapmaq üçün müvəqqəti bir həll kimi. Bu hərəkət təkcə fiziki təhlükə ilə qarşılaşdıqda deyil, həm də sosial təzyiq, tənqid və ya rəqabət anlarında da özünü göstərə bilər. Bəzən igidlənmək, qorxunun nəticələrindən qaçmaq üçün bir müdafiə mexanizmi kimi fəaliyyət göstərir.
Lakin, igidlənmək həmişə müsbət bir xüsusiyyət kimi qəbul edilmir. Çünki əsl cəsarət özünü göstərmədən daha çox daxili bir keyfiyyətdir. Xaricdən igid görünmək, amma daxildə qorxu və tərəddüd hiss etmək, özünü aldatmaq və ya başqalarını aldatmaq deməkdir. Belə bir igidlənmə, uzunmüddətli həll olmayıb, əsl problemə qarşılaşmaqdan qaçmağa səbəb ola bilər.
Əsl igidlik isə qorxunun qarşısında durmaq, onu qəbul etmək və onunla mübarizə aparmaqdır. Bu, öz zəifliklərini tanımaq, qorxularını dəf etmək və həqiqi cəsarətlə hərəkət etmək deməkdir. İgidlənmək, cəsarətin xarici təzahürüdürsə, əsl igidlik isə onun daxili gücüdür.