İftiraçılıq, əslində, bir insanın başqasının adına, şərəfinə, nüfuzuna və ya həyatına qəsdən zərər vermək məqsədilə yalançı və həqiqətə uyğun olmayan ittihamlarda bulunmasıdır. Bu, sadəcə "şər atma" və ya "böhtan demə" anlayışlarından daha geniş bir məna kəsb edir. İftiraçılıq həm sözlə, həm də hərəkətlə, hətta yazılı və ya vizual formada ifadə oluna bilər. Məqsəd, hədəf şəxsin etibarını sarsıtmaq, onun sosial və ya peşə həyatına ziyan vurmaq, ya da ona mənəvi və maddi zərər yetirmək ola bilər.
İftira, hər hansı bir sübut olmadan və ya sübutların əksinə olaraq edilən ciddi bir ittihammdır. Yəni, iftiraçı bilərəkdən yalan danışır və bunun hədəf şəxsə vurduğu ziyanı qəsdən törədir. Bu, yalnız bir sözün yanlış təfsiri və ya qəsdsiz bir səhv deyil; qəsdən və planlı şəkildə həyata keçirilən bir hərəkətdir. İftiraçılıq, hüquqi baxımdan ciddi nəticələrə səbəb ola bilər və qanunla cəzalandırılır.
İftiraçılığın müxtəlif formaları mövcuddur. Məsələn, bir şəxsi cinayətdə ittiham etmək, onun əxlaqsız hərəkətlər etdiyini iddia etmək, onun peşəkarlıq səviyyəsinə şübhə etmək, ya da onun barəsində uydurma hekayələr yaymaq iftiraçılığın təzahürləridir. İftiraçılığın nəticələri, iftiranın təbiətindən və yayılma miqyasından asılı olaraq, çox ağır ola bilər. Hədəf şəxs yalnız nüfuzunu deyil, həm də ailəsini, dostlarını və karyerasını itirə bilər.
İftiraçını ifşa etmək, yəni onun yalanlarını ortaya qoymaq və onun əməllərinə görə məsuliyyətə cəlb etmək, həm mənəvi, həm də hüquqi baxımdan vacibdir. Bu, yalnız iftiraya məruz qalan şəxsin hüquqlarını qorumaq üçün deyil, həm də cəmiyyətdə ədalət və etibarın bərqərar olması üçün zəruridir. İftiraçılıqla mübarizə, həm fərdi, həm də kollektiv səyləri tələb edir.