İfrazetdirici sifəti, fiziologiya sahəsində istifadə olunan bir termin olub, "ifrazata səbəb olan" mənasını verir. Daha dəqiq desək, ifrazedici maddələr və ya proseslər orqanizmin müxtəlif bezləri və ya hüceyrələri tərəfindən maddələrin xaricə atılmasını stimullaşdırır. Bu ifrazat prosesi, həm maye (məsələn, tər, sidik, süd), həm də qatı (məsələn, sebum, fermentlər) maddələri əhatə edə bilər.
İfrazetdirici təsir göstərən maddələr müxtəlif yollarla işləyir. Bəziləri bezlərin fəaliyyətini birbaşa stimullaşdırır, bəziləri isə hormonal və ya sinir sistemləri vasitəsilə dolayısı ilə təsir göstərir. Məsələn, bəzi dərmanlar, böyrəklərdə sidik ifrazatını artıraraq, sidikqovucu (diuretik) təsir göstərir və beləcə, ifrazedici sayılırlar. Digər bir misal olaraq, bəzi bitkilərdəki maddələr tər ifrazatını artıra bilər.
Tibb praktikasında ifrazedici dərmanlar geniş tətbiq olunur. Bunlar müxtəlif xəstəliklərin müalicəsində, məsələn, şişkinliyin azaldılması, qanın təmizlənməsi, həzm sisteminin fəaliyyətinin tənzimlənməsi və s. kimi məqsədlər üçün istifadə olunur. Lakin, hər hansı bir ifrazedici dərmanın istifadəsi həkim nəzarəti altında olmalıdır, çünki həddindən artıq istifadəsi bədənin su-duz balansının pozulmasına və digər yan təsirlərə səbəb ola bilər.
Qısacası, "ifrazedici" termini sadəcə bir maddənin ifrazata səbəb olduğunu deyil, bu prosesin mexanizmini və tibbi əhəmiyyətini də əhatə edən daha geniş bir anlayışı ifadə edir. Bu terminin daha yaxşı başa düşülməsi sağlamlıqla bağlı qərarların qəbul edilməsində mühüm rol oynayır.